Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:21

[1] Dawudyň Ýahuda çölündekä aýdan mezmury.

[2] Eý, Hudaý! Sensiň Hudaýym, Seni agtarýaryn ir säher bilen, meniň janym teşnedir Saňa. Gurak, içgysgynç, suwsuz toprakda kimin Seni küýseýär meniň bedenim.

[3] Seniň kuwwatyňy, şöhratyňy görmeklik üçin, mukaddes öýüňde Saňa seretdim.

[4] Çünki Seniň sadyk söýgiň ýaşaýyşdan ýagşydyr, meniň dilim Saňa öwgüler aýdar.

[5] Ömürboýy Saňa alkyş okaryn, ellerimi galdyryp, Saňa doga ederin.

[6] Düşegimde Seni ýatlan wagtymda, gijäniň nobatlarynda Sen hakda oýlananymda, janym ýilik bilen ýagdan doýan dek bolýar, şadyýan dilim bilen agzym Saňa öwgüler aýdar.

[8] Çünki Sen meniň kömegim bolduň; ganatlaryňyň saýasynda şatlanyp, nagma aýdaryn.

[9] Meniň janym Saňa mäkäm ýapyşýar, Seniň goluň meni goldaýar.

[10] Janymyň kastyna çykanlar bolsa, ýeriň teýine inip giderler.

[11] Olar gylyjyň zarbyna berler, hem-de şagallara şam bolar.

[12] Şa bolsa Hudaýyň edenlerine şat bolar; Oňa wada berýänleriň bary heşelle kakar, çünki ýalançylaryň agzy baglanar.

Zebur — Chapters