<Zebur 114

[1] Rebbi söýýärin, çünki Ol eşitdi sesimi, dat-perýadymy.

[2] Ol maňa gulak goýandygy sebäpli, Ony çagyraryn men ömürboýy.

[3] Ölüm tanaplary maňa oraldy, ölüler dünýäsiniň sütemleri üstüme indi, meni jebir-jepa, gam-gussa basdy.

[4] Men şonda çagyrdym Rebbi: «Ýa Reb, ýalbarýaryn, halas et meniň janymy!»

[5] Reb dogry we merhemetli, biziň Hudaýymyz rehimli.

[6] Reb goraýar sada ynsany, tapdan düşenimde, Ol meni halas eýledi.

[7] Rahatlygyňa öwrül, eý, meniň janym, çünki Reb saňa jomartlyk etdi.

[8] Sen ölümden halas etdiň janymy, gözýaşlardan – meniň gözümi, büdremekden – aýaklarymy.

[9] Men diriler diýarynda Rebbiň huzurynda gezerin.