[1] (Ән-күйдің жетекшісіне арналған, сегіз ішекті жетігеннің сүйемелдеуімен айтылатын Дәуіттің жыры.)
[2] Уа, Ием, маған ызаланып сөге көрме, Қаһарланып мені жазалай көрме.
[3] Әлсізбін, о, Ием, рақымды бола гөр, Дірілдеген денемді сауықтыра гөр.
[4] Жан дүнием қатты арпалысады, Жол бересің, уа, Ием, бұған қашанғы?
[5] Я, Ием, қайтып, жанымды құтқара гөр, Берік рақымыңмен аман сақтай гөр.
[6] Өлгендер Сені естеріне алмас, Көрдегілер Сені мадақтамас.
[7] Күрсіне ыңқылдап қатты шаршаймын, Түні бойы зар еңіреп жылаймын, Төсегімді көз жасыммен дымқылдаймын.
[8] Осы қайғымнан көзім солып қалды, Көп жауыма бола көруден қалды.
[9] Аулақ менен, бар зұлымдық жасайтындар! Ием құлақ түрді жылаған даусыма,
[10] Жаратқан естіді жалынышымды, Иә, Ием қабылдайды мінажатымды.
[11] Бар жауым үрейленіп масқаралансын, Кенеттен кері қайтып, қарабет болсын.