Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:40

[1] (Дәуіттің насихат мінажаты.) Уа, Құдайым, сақтай гөр Өзің мені, Баспана етемін жалғыз Сені!

[2] Жаратқанға былай деймін: «Сен Иемсің, Сенен бөлек жоқ ешбір игілігім!»

[3] Ұлы жандар — Саған бағышталғандар, Маған өте ұнайды елде олар.

[4] Ал бөтен тәңірлердің жолын қуғандар: Қасіретке молынан ұшырамақ олар. Тәңірсымақтарға құрбандық шалмаймын, Олардың аттарын аузыма еш алмаймын.

[5] Уа, Ием, маған жар болып келесің, Жарылқап мені амандық бересің, Тағдырым қауіпсіз қолыңда Сенің.

[6] Тамаша — маған тиген үлесім, Қатты ұнайды ғажайып мұрам.

[7] Даңқтаймын ақыл-кеңес берген Иемді, Ұжданым түнде де мені ескертеді.

[8] Ықылас-ниетім әрдайым Иемде, Оң жағымда Ол маған жар боп келеді: Жағдайым шайқалмайды ешбір кезде.

[9] Содан жүрегім шаттыққа толады, Мәз-мейрам болып тілімнен бал тамады, Саған сенгенімнен тәнім тыншиды.

[10] Сен жанымды о дүниеге қимайсың, Қасиетті адамыңның тәнін шірітпейсің.

[11] Шын өмір жолын маған көрсетесің, Көз алдыңда қуанышқа бөлейсің, Оң жағыңда мәңгі игілік бересің.

Забур жырлары — Chapters