[1] Жан-тәніммен Жаратушыны мадақтаймын. Уа, Құдай Ием, Сен керемет ұлысың, Құрмет пен салтанатқа бөленгенсің.
[2] Жарық нұрды Сен шапандай киесің, Аспанды шатырдай жайып жібересің,
[3] Су үстінен «сарайыңды» бекітесің, Бұлттарды Өзің «мінер күймең» етесің, «Желдің қанаттары үстінде» жүресің.
[4] Желді етесің періштелеріңдей, От жалынын да өз нөкерлеріңдей.
[5] Сен жерді берік негізге орнаттың, Ол ешқашан қозғалмайды орнынан.
[6] Терең сумен жерді киімдей жаптың, Тіпті тау бастарын да сумен бастың.
[7] Берген бұйрығыңнан кейін сулар безді, Күркіреген үніңнен олар дереу шегінді,
[8] Таулардан асып, аңғарларға түсті, Белгілеген жеріңе қарай ағып кетті.
[9] Сен суларға сонда берік шек қойдың, Су енді қайтып жерді жаппастай қылдың.
[10] Сен сайларға ағызасың бұлақтарды, Өзендер тау арасымен құйылады,
[11] Дала аңдарын олар суға қандырады, Құландар да одан шөлін басады.
[12] Құстар су жағасына ұя салады, Бұтақтар арасынан ән айтады.
[13] Заңғар мекеніңнен тауды суғарасың, Ісіңнің жемісімен жерді толтырасың,
[14] Топырақтан мал азығына шөп өсіресің, Адамға ас болуға дақылдар еккізесің,
[15] Пенденің жүрегін қуантар шарапты да, Бетті жылтыратар зәйтүн майын да, Денеге күш-қуат берер нанды да.
[16] Суға қанығады Жаратқанның ағаштары, Өзі өсірген Ливан самырсындары.
[17] Құстар соларға ұяларын салады, Шыршалар ләйлектің мекені болады,
[18] Таутекенің тұрағы — зәулім шыңдар, Таутышқанның панасы да — құз, жартастар.
[19] Мезгілді белгілеуге жараттың айды, Күн де біледі қай уақытта батуды.
[20] Сен қараңғылық жайғанда түн болады, Орманның аңдары кезіп сандалады,
[21] Жас арыстандар ақырып олжа аңсайды, Құдайдан өздеріне азық сұрайды.
[22] Күн шыға олар бұғып кері қайтады, Апандарына еніп, тынығып жатады.
[23] Адамдар сол кезде жұмысқа шығады, Кеш түскенше еңбекпен айналысады.
[24] Сенің істерің қандай көп, Жаратқан Ием! Сен жасадың барлығын да даналықпен, Жер толған Өзіңнің жаратқандарыңмен.
[25] Міне, тағы ұлан-ғайыр теңіз де бар, Құжынар сансыз үлкен-кіші хайуандар,
[26] Теңізде жүзеді кемелер, қайықтар, Сен онда ойнауға жаратқан дәу балықтар.
[27] Өзіңнен күткендері бәрінің де — Сенің тамақ беруің мезгілінде.
[28] Азығын берсең олар жинап алар, Қолыңды ашсаң игілікке тойынар.
[29] Ал бет-жүзіңді жасырсаң әбігерге қалар, Жанын алсаң өліп, топыраққа айналар.
[30] Рухыңның лебін жіберіп, өмір жаратасың, Жер бетін қайтадан толтырып, жаңартасың.
[31] Жаратқанның ұлылығы мәңгі мадақталсын, Иеміз өз істеріне әрдайым шаттансын.
[32] Ол жер бетіне көз салса шайқалады, Тауларға қол тигізсе түтін шығады.
[33] Өмір бойы Жаратқанға ән саламын, Дем біткенше Құдайыма жыр айтамын,
[34] Ой толғанысым Оған ұнамды болсын, Жаратқан Иеме ұдайы шаттанамын.
[35] Күнәкарлар жер бетінен аласталсын, Әділетсіздер енді қайтып болмасын. Жан-тәніммен Жаратушыны мақтаймын. Жаратқан Иемізді мадақтаңдар әрдайым!