[1] Жаратқан Ие ізгі, мадақтаңдар Оны, Мәңгілікке ұласады берік рақымы!
[2] Осылай десін Жаратқанның құтқарғандары, Оның жау қолынан босатып алғандары,
[3] Жаратқанның жат елдерден жинағандары, Шартараптан еліне қайтарғандары.
[4] Біреулері құла түзде босып жүрді, Мекендейтін қала таппай дала кезді.
[5] Аш болып, олар суға да зарықты, Жандары әлсіреп, өше жаздады.
[6] Мүшкіл халдерінде Жаратқанды шақырды, Иеміз оларды қасіреттен құтқарды.
[7] Мекендей алатын қалаға оларды Тура жолмен жетелеп бастап барды.
[8] Олар Жаратқанды мақтасын мейірімі үшін, Адамдарға істеген кереметтері үшін!
[9] Сусаған адамның шөлін Ол қандырды, Қарны аш жанды нәрлі аспен тойдырды.
[10] Біреулер түнекте, үмітсіз жағдайда Тұтқында қиналып жатты темір бұғауда,
[11] Олар сөзіне қарсы шығып Құдайдың, Кеңесін менсінбеп еді Хақ Тағаланың.
[12] Сонда Ол халқын ауыр бейнетке салды, Олар сүрініп құлап, ешкім қолдамады.
[13] Мүшкіл халдерінде Жаратқанды шақырды, Иеміз оларды қасіреттен құтқарды,
[14] Үмітсіз жағдай мен түнектен шығарды, Байланған құрсауларын сындырып лақтырды.
[15] Олар Жаратқанды мақтасын мейірімі үшін, Адамдарға істеген кереметтері үшін!
[16] Қола қақпаларды Ол быт-шыт қылды, Темір ысырмаларын да сындырды.
[17] Біреулер бас көтеріп ақымақ болды, Күнәларына бола індетке шалдықты,
[18] Барлық тамақтан жиренетін болды, Ажалдың қақпаларына таяп қалды.
[19] Мүшкіл халдерінде Жаратқанды шақырды, Иеміз оларды қасіреттен құтқарды.
[20] Ол сөзін арнап, оларды сауықтырды, Жандарын ажалдан аман алып қалды.
[21] Олар Жаратқанды мақтасын мейірімі үшін, Адамдарға істеген кереметтері үшін,
[22] Шүкірлік тартуларын Иемізге ұсынсын, Шаттық әнмен Оның істерін паш қылсын!
[23] Кемелермен теңізге шығатындар, Мұхитты кезіп, сауда жасайтындар
[24] Көреді Жаратқан Иенің істерін, Терең теңіздегі кереметтерін.
[25] Ол бұйрық беріп, қатты дауыл жіберді, Зәулім биік толқындарды көтерді.
[26] Кеме аспанға көтеріліп, жоғары шықты, Тұңғиыққа құлағандай төмен түсті, Қауіптен адамдардың үрейлері ұшты,
[27] Маскүнемдей тәлтіректеп шайқалысты, Не істерін білмей сапырылысты.
[28] Мүшкіл халдерінде Жаратқанды шақырды, Иеміз оларды қасіреттен құтқарды.
[29] Ол дауылды басып, саябырсытты, Теңіздің толқындарын да тыншытты.
[30] Дауыл басылғанда адамдар қуанды, Аңсаған кемежайына Ол бастап апарды.
[31] Олар Жаратқанды мақтасын мейірімі үшін, Адамдарға істеген кереметтері үшін,
[32] Халықтар жиынында Оны дәріптесін, Ақсақалдар кеңесінде қастерлесін!
[33] Құдай өзендерді айналдырады шөлге, Ал бұлақтарды құрғатып құла түзге,
[34] Шұрайлы жерді — сортаң иен далаға, Тұрғындарының зұлымдықтарына бола.
[35] Бірақ шөлейт жерді Ол айналдырады көлге, Кеуіп қалған даланы қайнар көзге,
[36] Аш жандарды сонда қоныстандырады, Олар мекендейтін қала тұрғызады,
[37] Егін егіп, жүзімдік отырғызады, Солардан ағыл-тегіл өнім алады.
[38] Жаратқан Ие сол жандарды жарылқайды, Олар өсіп-өніп ғаламат молаяды, Мал басын да Иеміз азайтпайды.
[39] (Халық тағы паңданса) саны қысқарады, Езгі, апат, қайғы оны жуасытады,
[40] Атақтыларын Иеміз қор қылады, Жолсыз құла түзді кездіріп қояды,
[41] Ал жарлыны мүшкіл халінен босатады, Отардағы қойдай ұрпағын молайтады.
[42] Әділдер мұны көріп, шаттанады, Бар зұлымдар ауыздарын жабады.
[43] Ақылды жан бұл жайттарға ден қояды, Жаратқанның берік рақымын ұғынады.