[1] (Дәуіттің жыры.) Арамзаларға ренжіп ашуланба, Жамандық жасайтындарға қызықпа,
[2] Олар шөп сияқты жылдам солады, Көк шөптей тез қурап, өліп қалады.
[3] Жаратушыға сеніп жақсылық жаса, Еліңде тұрып адалдықты сақта,
[4] Жаратқан Иеңнен тап рақатыңды, Ол сыйлайды ізгі жүрек қалауыңды.
[5] Өмір жолыңды тапсыр Тәңір Иеге, Оған сүйеніп сеніміңді жүкте, Ол сен үшін әрекет етеді де:
[6] Жайнатады әділдігіңді таңғы нұрдай, Ісіңнің ақтығын тал түскі күндей.
[7] Шыдамды бол Жаратқанның алдында, Шешімін күт сабырмен, еш асықпа! Арам жоспарын іске асырған жанға, Табысқа жеткен зұлымға ашуланба!
[8] Ашу-ызаңнан қайт, бас қаһарыңды, Сұмдыққа өршітпесін олар жаныңды.
[9] Зұлымдық жасаушылар жойылып кетер, Иемізге сенушілер елді иемденер.
[10] Көп ұзамай зұлым адам ғайып болар, Іздесең таппайсың, орны босап қалар.
[11] Ал кішіпейіл жандар елді иеленер, Бейбіт өмірдің рақатына мол сүйсінер.
[12] Арсыз жан әділге жамандық ниеттенер, Менсінбей оны, тіс қайрап жек көрер.
[13] Бірақ Иеміз онысына тек күледі, Сот күнінің таяп қалғанын біледі.
[14] Семсерін суырып, садағын тартты сұмдар, Жарлыны құлатып, адалды құртпақ олар,
[15] Ал семсерлері өз жүректеріне қадалар, Садақтары сындырылып, талқандар.
[16] Әділдің қолындағы аздың өзі Көп зұлымның қолындағы молдан ізгі.
[17] Себебі зұлымның күші жойылады, Бірақ әділді Жаратқан нығайтады.
[18] Мінсіздерге Жаратқан күнде көз салады, Мұралық меншіктері мәңгі сақталады,
[19] Ауыр күнде мінсіздер масқара болмайды, Тіпті аштық кезінде тамағын тоя жейді.
[20] Жаратқанның жаулары жойылады, Зұлымдар даланың көркіндей солады, Жайылған түтіндей тез ғайып болады.
[21] Арсыз жан қарыз алып, қайтармайды, Әділ жан мүсіркеп, қамқорлайды.
[22] Иеміз жарылқағандар жерді мұралайды, Ал Оның қарғағандары қырғынға ұшырайды.
[23] Әділдің қадамын Жаратқан нығайтады, Жүрген өмір жолын Ол ұнатады,
[24] Сүрінсе әділ жан, біржола құламайды, Жаратқан оны қолынан демеп қолдайды.
[25] Жас та болдым, енді міне, қартайдым, Көрмедім әділ жанның бейшара болғанын, Ұрпағының қайыршы боп нан сұрағанын.
[26] Қайта, күнде жаны ашып қарыз береді, Ұрпағы да елге игілік әкеледі.
[27] Жамандықтан без, ұдайы жақсылық істе, Сонда өмір бойы тұрасың еліңде.
[28] Себебі Жаратушы әділдікті қалайды, Өзіне бағышталған жаннан бас тартпайды. Сондайды Ол мәңгі аман-есен сақтайды, Ал сұмның ұрпағы қырғынға ұшырайды.
[29] Әділдер осылай елді иеленеді, Өмір бақи оны мекен етеді.
[30] Әділ жанның аузынан даналық шығады, Тілімен ол әрдайым әділдік айтады,
[31] Жүрегінде Құдайының заңы қалады, Әділдік жолында аяғы нық болады.
[32] Арамза адам әділді торып аңдиды, Оның көзін құртудың амалын іздейді,
[33] Ал Иеміз әділді арамзаға қалдырмайды, Оған әділге қарсы үкім шығартпайды.
[34] Жаратқанға сүйеніп, Оның жолымен жүр, Ол сені көтеріп елді иелентер, Зұлымдардың құрығанын саған көрсетер.
[35] Бұтағын жайып, тереңге тамырлаған Зор ағаштай сұм да қатал жанды байқағам,
[36] Енді міне, ол уақыты өтіп жоқ болған, Іздесем де, оны мүлдем таба алман.
[37] Мінсізді бақыла, әділге қара: Зор болашақ бар бейбіт адамда,
[38] Бірақ заңсыздар түгел құртылады, Сұмдардың болашағы қырғын болады.
[39] Әділдерді Жаратқан құтқарып алады, Пәлеге тап болса, оларға пана болады,
[40] Жаратушы оларды қолдап құтқарады, Зұлымдардың қолынан босатып алады, Өйткені әділдер Оған үміт артады.