Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 3:54

[1] (Ән-күйдің жетекшісіне арналған Дәуіттің жыры.)

[2] Өзіңді паналаймын, уа, Жаратқан, Ұятқа қалдырмашы мені ешқашан, Сен әділсің, мені алып қалшы аман.

[3] Құлақ түріп маған, тез құтқара көрші, Бас сауғалар құз бен қорғаным бола көрші.

[4] Өйткені жартасым, берік қамалымсың, Жетелеп бастай гөр ізгілігің үшін,

[5] Шығаршы мені жау құпия құрған тордан, Себебі Сен берік қорғансың маған.

[6] Сенің қолыңа рухымды тапсырамын. Уа, Ием, шынайы Құдай, Сен мені құтқардың.

[7] Жек көрем түк пайдасыз тәңірсымақтарды Әрі оларға табынған адамдарды, Ал Жаратқан Иеге нық сенемін,

[8] Қуанып, шаттанамын рақымыңа Сенің, Сен байқадың мүшкіл халімді менің, Жанымның азабына көңіліңді бөлдің.

[9] Сен мені қалдырмадың жаудың қолына, Қайта, мені тұрғыздың ашық орынға.

[10] Рақым ете гөр, қиналып тұрмын, Уа, Ием, күйіктен солды жанарым, Зор қасіреттен әлсіреді жан-тәнім.

[11] Ғұмыр жасым қайғыдан қысқаруда, Күңіреніп өмірім таусылуда, Күнәма бола күш-қуатым қайтуда, Сүйектерімнің күші кетіп қуаруда.

[12] Көршілеріме жек көрініштімін, Таныстарыма да қорқыныштымын, Мені көре қалса қашады далада, Осындай болдым жауларыма бола.

[13] Өлгендей-ақ олар мені ұмытқан, Ұқсаймын қыш ыдысқа сынып қалған.

[14] Көп естимін өзім жайлы өсек-аяң, Қауіп төніп тұр басыма жан-жақтан, Жауларым маған қарсы сөз байласуда, Жанымды алуға жоспар құруда.

[15] Ал мен Өзіңе сенемін, уа, Жаратқан, «Сен менің Құдайымсың» деймін Саған.

[16] Өмірім Сенің қолыңда, я, Жаратқан, Құтқара гөр қуғындаған жауларымнан.

[17] Бет-жүзіңнің нұрын маған түсіре гөр, Мейіріміңе сай мені құтқара гөр.

[18] Мені ұятқа қалдырма, уа, Жаратқан, Себебі жалбарынып жүрмін Саған. Зымияндар масқараланатын болсын, Үндері өшіп, олар қабірге қойылсын,

[19] Қарысып қалсын ауыздары жалған, Менмен паңдықпен әділді жамандаған.

[20] Уа, Ием, қандай мол Сенің ізгілігің: Өзіңді қастерлеп, паналайтындар үшін Соны сақтап, жұрт алдында сыйлайсың.

[21] Сен пана болып әділді қорғайсың, Өз саяңда аман-есен сақтайсың Адамдардың астыртын әрекетінен Әрі ұрсып айыптайтын тілдерінен.

[22] Маған мейірімін көрсеткені үшін, Қоршалған қалада қорғағаны үшін Жаратқан Ие әрдайым мадақталсын!

[23] Қорқыныштан былай деп уайымдадым: «Сірә, Сенің назарыңнан тыс қалдым!» Бірақ Сен жалынған даусыма құлақ түрдің, Сиынған мінажатыма жауап бердің.

[24] Жаратқанды сүйіңдер, бар әділдері, Иеміз аман сақтайды адал пенделерді, Ал молынан жазалайды менмендерді.

[25] Жаратқанға сенім артқандардың бәрі, Қайратқа кенеліп, батыл болыңдар енді!

Забур жырлары — Chapters