Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:12

[1] Жаратқан Иені мадақтаңдар! Иеміздің өсиеттерінен ләззат тапқан, Оны қастерлейтін жан жарылқанған.

[2] Әулеті оның елде күшті болады, Иә, әділдің ұрпақтары жарылқанады,

[3] Оның үйінде байлық-дәулет жиналады, Әрі әділдігі мәңгі есте қалады.

[4] Турашыл жанға түнекте таң атады, Ол рақымды, мейірбан, әділ болады,

[5] Мұқтажға қайырыммен қарыз береді, Әрі істерін әділдікпен жүргізеді, Содан оның өзі де жақсылық көреді.

[6] Шүбә жоқ, ол ешқашан шайқалмайды, Әділ жан жұрттың есінен шықпайды.

[7] Сондай адам қауесеттен қорықпайды, Жаратқанға сеніп жүрегі қобалжымайды,

[8] Қайта, жүрегі нық, үрейленбейді, Соңында жаулардың жеңілісін көреді.

[9] Ол мұқтаждарға мол көмек таратады, Оның әділдігі мәңгіге ұласады, Абыройы да жоғарылайтын болады.

[10] Ал зұлым жан мұны көріп, абыржиды, Тісін қайрап, қалжырап қажиды, Зұлымдардың аңсағаны құриды.

Забур жырлары — Chapters