<Забур жырлары 121

[1] (Киелі үйге қарай өрлеп бара жатқанда айтылатын Дәуіттің жыры.) «Барайық киелі үйіне Жаратқанның!» Дегенді естіп қатты қуандым.

[2] Уа, Иерусалим, аяғымыз біздің Қақпаларыңның алдында тұр сенің.

[3] Қабырғалары кірігіп бір тұтасқан Қала болып Иерусалим салынған.

[4] Осында өрлеп келіп тұрады Жаратқанға сиынатын рулары, Исраилге Ол мынаны заң етіп тапсырды: Жаратқан Иенің есімін мұнда даңқтауды.

[5] Қалада тұр билердің орындықтары, Дәуіттің әулетінің патшалық тақтары.

[6] Амандық тілеңдер Иерусалим үшін: «Қаланы сүйетіндер өркендесін,

[7] Қамалыңның ішінде амандық болсын, Сарайларыңда тыныштық орнасын!»

[8] Тума-туыс, дос-жарандарым үшін Қалаға аман-есендік тілеймін.

[9] Құдай Иеміздің киелі үйі үшін Иерусалимге зор игілік тілеймін.