<Забур жырлары 123

[1] (Киелі үйге қарай өрлеп бара жатқанда айтылатын Дәуіттің жыры.) «Егер де Жаратқан жар болмағанда, — Деп Исраил мойындасын әр уақытта, —

[2] Егер де Жаратқан жар болмағанда, Адамдар бізге шабуыл жасағанда,

[3] Бізге қарсы қаһары жалындағанда, Олар бізді тірідей жұтар еді,

[4] Су ағымындай басып тастар еді, Тасқын судай бізді тұншықтырар еді,

[5] Буырқанған судай басып өтер еді».

[6] Олардың тістеріне бізді қимаған Жаратқан Ие мадақталсын әрқашан!

[7] Аңшының торынан құтылған құстаймыз: Тор жыртылды, енді міне, біз азатпыз!

[8] Біз қолдау күтетін бірден-бір есіміміз — Көк пен жерді жаратқан Тәңір Иеміз!