[1] (Ән-күйдің жетекшісіне арналған Дәуіттің насихат жыры.
[2] Ол едомдық Доиқтың Саулға барып, Дәуіттің Ахимәліктің үйіне кіріп-шыққаны жайлы хабар жеткізген кезіне арналған.)
[3] Ей, мықты жан, қылмысыңа неге мақтанасың, Әйтсе де Құдай маған төгеді рақымын. Ұзақты күн сен құрту жайлы ойланасың.
[4] Өткір ұстарадай тіледі сенің тілің, Өтірікті айтуға шеберсің өзің,
[5] Зұлымдықты артық көресің жақсылықтан, Алдауды да ақиқатты айтудан. //
[6] Ей, алдамшы тіл, сен өзгенің жанын Жаралайтын сөзді айтуды ұнатасың!
[7] Содан да Құдай сені мәңгі құртады, Үйіңнен күшпен қуып шығарады, Тірілер арасынан аластатады. //
[8] Әділдер мұны көріп қайран қалады, Былай деп келекелейді сол арамды:
[9] «Міне, Құдайды паналамаған жан, Қайта, мол байлығын арқа тұтқан, Зұлымдықпен одан бетер нығайған».
[10] Ал мен Құдайдың киелі үйінің Ішінде жасыл зәйтүндей өсіп-өнемін, Құдайдың рақымына мәңгі сенемін.
[11] Уа, Ием, Сені игі істерің үшін Халқыңның алдында дәріптеймін, Ізгі мейіріміңе сүйенемін.