[1] Deus ultionum, Domine, Deus ultionum, effulge.
[2] Exaltare, qui iudicas terram, redde retributionem superbis.
[3] Usquequo peccatores, Domine, usquequo peccatores exsultabunt?
[4] Effabuntur et loquentur proterva, gloriabuntur omnes, qui operantur iniquitatem. -
[5] Populum tuum, Domine, humiliant et hereditatem tuam vexant.
[6] Viduam et advenam interficiunt et pupillos occidunt.
[7] Et dixerunt: " Non videbit Dominus, nec intelleget Deus Iacob ".
[8] Intellegite, insipientes in populo; et stulti, quando sapietis?
[9] Qui plantavit aurem, non audiet, aut qui finxit oculum, non respiciet?
[10] Qui corripit gentes, non arguet, qui docet hominem scientiam?
[11] Dominus scit cogitationes hominum, quoniam vanae sunt.
[12] Beatus homo, quem tu erudieris, Domine, et de lege tua docueris eum,
[13] ut mitiges ei a diebus malis, donec fodiatur peccatori fovea.
[14] Quia non repellet Dominus plebem suam et hereditatem suam non derelinquet.
[15] Quia ad iustitiam revertetur iudicium, et sequentur illam omnes, qui recto sunt corde.
[16] Quis consurget mihi adversus malignantes, aut quis stabit mecum adversus operantes iniquitatem?
[17] Nisi quia Dominus adiuvit me, paulo minus habitasset in loco silentii anima mea.
[18] Si dicebam: " Motus est pes meus ", misericordia tua, Domine, sustentabat me.
[19] In multitudine sollicitudinum mearum in corde meo, consolationes tuae laetificaverunt animam meam.
[20] Numquid sociabitur tibi sedes iniquitatis, quae fingit molestiam contra praeceptum?
[21] Irruunt in animam iusti et sanguinem innocentem condemnant.
[22] Et factus est mihi Dominus in praesidium, et Deus meus in rupem refugii mei;
[23] et reddet illis iniquitatem ipsorum et in malitia eorum disperdet eos,
[24] disperdet illos Dominus Deus noster.