Skip to content
Opens in a new window

[1] Magistro chori. Fidibus. Maskil. David.

[2] Auribus percipe, Deus, orationem meam et ne abscondaris a deprecatione mea;

[3] intende mihi et exaudi me. Excussus sum in meditatione mea et conturbatus sum

[4] a voce inimici et a tribulatione peccatoris. Quoniam devolverunt in me iniquitatem et in ira molesti erant mihi.

[5] Cor meum torquetur intra me, et formido mortis cecidit super me.

[6] Timor et tremor venerunt super me, et contexit me pavor. -

[7] Et dixi: " Quis dabit mihi pennas sicut columbae, et volabo et requiescam?

[8] Ecce elongabo fugiens et manebo in solitudine.

[9] Exspectabo eum, qui salvum me faciat a spiritu procellae et tempestate ".

[10] Dissipa, Domine, divide linguas eorum, quoniam vidi violentiam et contentionem in civitate.

[11] Die ac nocte circumeunt eam super muros eius,

[12] iniquitas et labor et insidiae in medio eius; et non defecit de plateis eius fraudulentia et dolus.

[13] Quoniam si inimicus meus maledixisset mihi, sustinuissem utique; et si is qui oderat me, super me magnificatus fuisset, abscondissem me forsitan ab eo.

[14] Tu vero, homo coaequalis meus, familiaris meus et notus meus,

[15] qui simul habuimus dulce consortium: in domo Dei ambulavimus in concursu.

[16] Veniat mors super illos, et descendant in infernum viventes, quoniam nequitiae in habitaculis eorum, in medio eorum.

[17] Ego autem ad Deum clamabo, et Dominus salvabit me.

[18] Vespere et mane et meridie meditabor et ingemiscam, et exaudiet vocem meam.

[19] Redimet in pace animam meam ab his, qui impugnant me, quoniam in multis sunt adversum me.

[20] Exaudiet Deus et humiliabit illos, qui est ante saecula. Non enim est illis commutatio, et non timuerunt Deum.

[21] Extendit manum suam in socios; contaminavit foedus suum.

[22] Lene super butyrum est os eius, pugna autem cor illius: molliti sunt sermones eius super oleum, et ipsi sunt gladii destricti. -

[23] Iacta super Dominum curam tuam, et ipse te enutriet; non dabit in aeternum fluctuationem iusto.

[24] Tu vero, Deus, deduces eos in puteum interitus. Viri sanguinum et dolosi non dimidiabunt dies suos; ego autem sperabo in te, Domine.

Psalmorum — Chapters