<Зәбур 122

[1] Әз ша бум, гава мьнр'а готьн: «Әме һәр'ьнә Хана Хwәде».

[2] Ньгед мә иди дәргәһед тәда нә, әм гьһиштьн wан, һәй Оршәлим!

[3] Оршәлим бажаре чекьри йә, т'әмами һәвва щикьри йә,

[4] Qәбил р'адьбьн wьр, qәбилед Хӧдан, wәкә т'әмийа бона Исраеле, кӧ шькьрийе бьдьнә наве Хӧдан .

[5] К'ӧрсийед диwане wьр данинә, әw к'ӧрсийед зӧр'әта Даwьд ьн.

[6] Бона Оршәлиме ә'дьлайе бьхwазьн: «Бьра р'ийа wан р'аст бә, йед тә һ'ьз дькьн.

[7] Бьра ә'дьлайи бә суред тәда у ачьхи бә qәсьред тәда».

[8] Бона хатьре бьра у һәвалед хwә, әз дьбежьм: «Оршәлиме, ә'дьлайи ль тә».

[9] Бона хатьре Хана Хӧдан, Хwәдейе мә, әз qәнщийе тәр'а дьхwазьм.