[1] Айдынъыз, келейик, РАББИге юксек сеснен йырлайыкъ! Бизим Къуртарыджы Къаямызны алгъышлап къычырайыкъ!
[2] Онынъ янына шукюр сёзюнен якъынлашайыкъ, Онъа къуванчнен багъырып йырлайыкъ!
[3] РАББИ – улу Алладыр, бутюн аллалардан устюн улу Падишадыр!
[4] Ернинъ теренликлери Онынъ къолундадыр, дагълар тёпелери де Онынъки.
[5] Денъиз Онынъ, чюнки оны Озю яратты, топракъны да Онынъ къоллары япты.
[6] Айдынъыз, келейик, Онъа бель букип ибадет этейик, бизни яраткъан РАББИнинъ огюнде тиз чёкейик!
[7] О, бизим Алламыздыр, бизлер исе – Онынъ яйласынынъ халкъы, Онынъ къолундаки къойлармыз. Эгер бугунь Онынъ сесине къулакъ аскъан олсанъыз!
[8] «Сахрада Меривада олгъаны киби ве шу куню Массада олгъаны киби юрегинъизни таш этменъиз!
[9] О ерде бабаларынъыз Мени сынавдан кечирдилер, ишимни корьген олсалар да, Мени сынадылар.
[10] Къыркъ йыл бу несиль мени ачувландыра эди. “Бу халкънынъ юреги адашкъан, олар Меним ёлларымны бильмегенлер”, – дедим Мен.
[11] Шунынъ ичюн Мен гъазапланып ант эттим: “Олар мытлакъа Меним раатлыкъ ериме кирмейджеклер”».