Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 2:43

[1] Шиггайон. Давут бу йырны РАББИге Биньямин къабилесинден олгъан Хуш акъкъында йырлады.

[2] Мен Санъа ишанам, Аллам, я РАББИ! Мени эписи къувалагъанлардан къуртар ве къорчала мени!

[3] Акис алда олар, арслан киби, джанымны йыртып парчалайджакълар, ве кимсе мени къуртармайджакъ.

[4] Аллам, я РАББИ, эгер мен бирде-бир яман шейни япкъан олсам, эгер къолларымда акъсызлыкъ олса,

[5] эгер меннен муаббетте яшагъан адамгъа яманлыкъ япкъан олсам, эгер мен себепсиз озюмнинъ душманымны чайпагъан олсам,

[6] о вакъыт душман меним джанымны къувалап етишсин, омрюмни ерге таптасын, шуретимни топракъкъа атсын. Сэла

[7] Тур, я РАББИ, гъазабынъны косьтер! Къутургъан душманларымнынъ къаршысына чыкъ! Уян, Аллам! Сен энди къарар чыкъардынъ!

[8] Халкълар Сенинъ этрафынъда топлансынлар, оларны юксектен идаре этмек ичюн, къайтып кель!

[9] РАББИ халкъларны адалетнен суд эте! Догърулыгъымны ве къабаатсызлыгъымны эсапкъа алып, мени де суд эт, я РАББИ!

[10] Ярамайларнынъ яманлыгъы токътап къалсын, инсафлыгъа исе кучь бер, эй, адиль Алла, Сен юреклернен акъылларны сынавдан кечиресинъ!

[11] Аллам – мени къорчалагъан къалкъаным, темиз юреклилерни О, къуртара.

[12] Алла адалетли суд эте. О, эр кунь адамларны къатты соравгъа чеке.

[13] Адамлар гуна ёлундан къайтмасалар, О, къылычыны чыкъарыр, яйыны котерип, оларны нишангъа алыр.

[14] Окъларыны алевлендирип, О, эджель силясыны азырлар.

[15] Мына, яманлыкънен юклю олгъан адам белягъа толур ве дюньягъа яланны кетирир.

[16] Чукъур къазгъан адам да къазгъан чукъурына озю тюшер.

[17] Онынъ белясы озюнинъ башына келеджек, онынъ зулумлыгъы озюнинъ тёпесине тюшеджек.

[18] РАББИге Онынъ догърулыгъы ичюн шукюр этерим, Юдже РАББИнинъ Адына йыр йырларым!

Зебур — Chapters