Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:34

[1] Баш чалгъыджы ичюн. Давутнынъ зебуры.

[2] Эй, Алла, дува окъугъанымда, сесимни эшит, душман къоркъусындан джанымны сакъла!

[3] Хиянет адамларнынъ фитнесинден, яман адамларнынъ белясындан мени къорчала!

[4] Олар тиллерини, къылыч киби, къайрайлар, аджджы сёзлери, атыладжакъ окъ киби, азыр.

[5] Саф юрекли адамны гизлиден беклеп, ич къоркъмайып, апансыздан онъа окъ аталар.

[6] Олар къара ниетлеринде къатты туралар, къапкъанларыны сакъламакъ ичюн анълашып: «Ишимизни ким кореджек?» – дейлер.

[7] Олар яманлыкъны тюшюнелер, яхшы азырлангъан ишни битирелер. Адамнынъ ичи ве юреги терен ериндедир.

[8] Амма Алла оларгъа окъ атып, апансыздан оларны яралайджакъ.

[9] Озь тиллеринен озьлерини ураджакълар, оларны корьгенлер эписи къачаджакъ.

[10] Бутюн адамларны къоркъу басаджакъ, олар Алланынъ ишини айтып береджек, Алланынъ япкъанлары акъкъында тюшюнеджеклер.

[11] Инсафлылар РАББИден къуваныр ве Онъа умют багъларлар; бутюн догъру юреклилер Оны макътайджакълар!

Зебур — Chapters