[1] Баш чалгъыджы ичюн. РАББИнинъ къулу акъкъында. Давутнынъ зебуры .
[2] Ичимде юрегим ярамай адамнынъ къанунсыз япкъанлары акъкъында айтып бере: «Онынъ козю огюнде Алладан къоркъмакъ деген шей ёкъ».
[3] О, озь-озюне пек чокъ ялтакълана, шунынъ ичюн озь гунасыны тапып оламаз ве ондан нефретленмез.
[4] Онынъ агъзындан чыкъкъан сёзлер – айнеджилик ве ялан, акъылланмагъа ве эйилик япмагъа даа истемез.
[5] О, яткъан тёшегинде беляны тюшюне, яхшы олмагъан ёлгъа адым атып, яманлыкътан юзь чевирмей.
[6] Я РАББИ, Сенинъ севгинъ коклергедже, ишанчлылыгъынъ булутларгъа къадар!
[7] Догърулыгъынъ – буюк дагълар киби, къарарларынъ исе – тюпсюз теренлик. Инсан ве айванларны Сен къорчалайсынъ, я РАББИ!
[8] Эй, Алла, не де паалыдыр Сенинъ буюк севгинъ! Къанатларынънынъ кольгесинде адам огъуллары хавфсызлыкъ тапалар.
[9] Олар Сенинъ эвинънинъ энъ яхшы берекетинден тоялар; Сен оларгъа татлы сувларынъдан ичмеге бересинъ.
[10] Омюр чокърагъы Сендедир; Сенинъ нурунъдан биз ярыкъ коремиз.
[11] Сени бильгенлерге севгинъни косьтермеге девам эт, акъикъатынъны догъру юреклилерге бермеге девам эт!
[12] Макътангъан адамнынъ аягъы мени басмасын, гунакярнынъ къолу мени эвсиз къалдырмасын.
[13] Къанунны бозгъанлар ашагъы тюштилер, олар йыкъылдылар ве турып оламайлар.