[1] Давутнынъ зебуры. Сарайны багъышламакъ вакътында йырлангъан йыр.
[2] Сени юксельтирим, я РАББИ, чюнки Сен мени аякъкъа турсаттынъ, душманларыма меним устюмден тантана этмеге ёл бермединъ.
[3] Я РАББИ, Аллам, мен Сенден ярдым истедим, ве Сен мени тедавийлединъ.
[4] Джанымны олюлер дюньясындан къайтардынъ, я РАББИ, мезаргъа кирмейджегим ичюн, манъа омюр багъышладынъ.
[5] РАББИге чалгъы чалынъыз, эй, Онынъ азизлери! Онынъ мукъаддес шерефине шукюр этинъиз!
[6] Онынъ гъазабы – бир ань, разылыгъы исе – омюр боюнджа девам этер. Акъшам агълав эшитильсе, саба къуванч кетирир.
[7] Мен къайгъысыз яшагъанда: «Ич бир вакъыт мен сарсылмам», – дедим.
[8] Я РАББИ, менден разы олгъан вакътында Сен меним дагъымны къавийлештирдинъ, амма сонъ менден юзюнъни сакъладынъ, ве мен шашмаладым.
[9] Я РАББИ, Сени чагъырдым, мен Раббиден мерамет истедим:
[10] «Мен мезаргъа кирсем, аятымдан не файда? Топракъ Санъа шукюр этерми, акъикъатынъны айтып берерми?
[11] Эшит мени, я РАББИ, ве мерамет эт манъа! Я РАББИ, манъа ярдымджы ол!»
[12] Сен агълавымны оюн-кулькюге айландырдынъ, матем урбамны чыкъарып, белиме къуванч такътынъ!
[13] Джаным токътамайып, Сени шуретлесин! Аллам, я РАББИ, мен Санъа эбедий шукюрлер этеджегим!