[1] Баш чалгъыджы ичюн. Телли чалгъы алетлеринде. Давутнынъ маскили.
[2] Эй, Алла, меним дувамны эшит, ялваргъанымдан юзь чевирме!
[3] Манъа дикъкъат эт, джевап бер манъа! Мен къасевет этип, озюмни джойдым.
[4] Душман сесини котере, ярамай адам манъа зулум кетире. Олар мени белягъа тюшюрелер, ачувнен манъа душманлыкъ япалар.
[5] Ичимде юрегим сызлай, башыма олюм дешетлери тюшти.
[6] Къоркъу ве титрев мени басты, дешет юрегимни къаплады.
[7] Мен айттым: «Ким манъа, гогерджиннинъ къанатлары киби, къанат берер эди? Мен учып кетер ве раат олур эдим.
[8] Узакъларгъа учып кетип, чёльде къалыр эдим. Сэла
[9] Фуртунадан, борандан тез къачып, сакъланмагъа бир ер тапар эдим».
[10] Я РАББИ, Сен оларны шашмалат, ниетлерини ерине кетирмеге ёл берме, чюнки шеэрде тек зулум ве къавгъа корем.
[11] Олар гедже ве куньдюз шеэр диварлары устюнде юрелер, шеэр беля ве адалетсизликнен толып-ташкъан.
[12] Шеэрнинъ ортасында беля, алдав ве зорбалыкъ мейданларындан кетмей.
[13] Эгер душман мени яманласа, мен шунъа чыдар эдим. Эгер мени кореджек козю олмагъан адам меним устюмде турса, мен ондан къачар эдим.
[14] Амма бу сенсинъ, манъа тенъ олгъан, сен озюнъсинъ, меним якъын достум, меним джан достум!
[15] Биз татлы субетлер этип, халкънен бирликте Алланынъ Эвине бара эдик.
[16] Оларнынъ башына олюм кельсин, оларнынъ эвлеринде ве ичлеринде – тек яманлыкъ олгъаны ичюн, олар тири олгъанда, олюлернинъ дюньясына тюшсюнлер.
[17] Мен исе Алланы чагъыраджагъым, ве РАББИ мени къуртараджакъ.
[18] Акъшам, саба ве уйледе мен Онъа ялварып къычыраджагъым, ве РАББИ меним сесимни эшитеджек.
[19] О, мени аман-эсен этип, манъа къаршы чыкъкъанлар чокъ олса да, меним джанымны олардан сатын алыр.
[20] О, эшитеджек ве оларны бойсундыраджакъ. О, эбедиен Озь тахтында отура! Сэла Олар исе ич денъишмей, Алладан да къоркъмайлар.
[21] Достум онен муаббет яшагъанларгъа къол узатып, озь анълашмасыны бозды.
[22] Онынъ тили ягъдан йымшакъ олса да, юрегинде исе – душманлыкъ. Сёзлери зейтюн ягъындан назик олса да, керчектен исе олар – къынындан чыкъкъан къылыч.
[23] Къасеветлеринъни РАББИге ташла, ве О, санъа ярдымджы олур. О, ич бир вакъыт инсафлы адамгъа сарсылмагъа ёл бермез.
[24] Къанназ ве хаин адамлар исе омрюнинъ ярысыны биле яшамайджакъ. Сен оларны олюм чукъурына атаджакъсынъ, эй, Алла! Мен исе Санъа ишанаджагъым!