[1] Яманлыкъ япкъанлар ичюн къасевет этме, къанунны бозгъанларгъа сукъланма!
[2] Олар, от киби, тезден чалынаджакъ, ешиль осюмлик киби, солып кетеджеклер.
[3] РАББИге ишанып, яхшылыкъ яп, ер юзюнде яшап, акъикъатны тут.
[4] РАББИден зевкъ ал, ве О, санъа юрегинънинъ истеклерини берер.
[5] Ёлунъны РАББИнинъ тарафына чевир, Онъа ишан, ве О, арекет этеджек.
[6] О, сенинъ акъикъатынъны, ярыкъ киби, парылдатыр, догърулыгъынъны, уйле ярыгъы киби, япар.
[7] РАББИнинъ огюнде индемейип отур, Онынъ джевабыны сабырнен бекле. Яманлыкъ япкъанлар ичюн къасевет этме.
[8] Ачувынъны токътат, гъазабынъны ятыштыр, тарсыкъма – бу шей тек белягъа алып бара.
[9] Яманлыкъ япкъанлар къырылып ташланаджакъ, РАББИден джевап беклегенлер исе ер юзюнинъ саиплери оладжакълар.
[10] Бираздан сонъ ярамай адамлар ёкъ оладжакъ, онынъ ерине бакъсанъ, анда ич кимсе ёкъ.
[11] Алчакъгонъюллилер исе ер юзюнинъ саиплери оладжакъ, олар аманлыкънынъ чокълугъынен зевкъ сюреджеклер.
[12] Ярамай адам инсафлыгъа яманлыкъ тилей, онъа къаршы тишлерини гъыджырдата.
[13] РАББИ исе онынъ устюнден куле, онынъ куню биткенини коре.
[14] Фукъарени ве факъырны ерге урмакъ ичюн, догъру ёлдан юргенлерни ольдюрмек ичюн, ярамай адамлар къылычыны чыкъара да, яйларыны тарталар.
[15] Амма къылычлары озьлерининъ юрегине сапланаджакъ, яйлары исе сындырылып парчаланаджакълар.
[16] Инсафлынынъ къолундаки аз шей чокъ инсафсызнынъ зенгинлигинден яхшыдыр,
[17] чюнки инсафсызнынъ къудрети сындырылып кетеджек, инсафлыларгъа исе РАББИ кучь береджек.
[18] РАББИ къабаатсызларнынъ куньлерини биле; оларнынъ мирасы эбедиен оладжакъ.
[19] Агъыр заманда олар масхара олмаз, ачлыкъ куньлеринде де ашап тояджакълар.
[20] Амма ярамайлар гъайып оладжакъ, РАББИнинъ душманлары исе, къой ягъы киби, тютюн ичинде ирип кетеджек.
[21] Инсафсыз борджкъа алып, оны къайтармай, инсафлы исе мерамет эте де, бере.
[22] Алла Озю О, разы олгъан адамларгъа ер юзюни малы-мулькю киби береджек. О, къаргъагъан адамлар исе къырылып ташланаджакълар.
[23] РАББИ адамнынъ адымларыны догъурта, ве О, онынъ ёлундан разы олур.
[24] Шу адам йыкъылгъанда биле, ерге тюшмез, чюнки РАББИ онынъ къолуны тута.
[25] Мен яш эдим, энди къартайдым, амма инсафлыны ташлап кеткенлерини, я да онынъ сою отьмек тилегенини ич корьмедим.
[26] Куньден-кунь о, мерамет эте ве борджкъа бере, онынъ сою да адамларнынъ бахшышы олур.
[27] Яманлыкътан баш тартып, яхшылыкъ яп, о вакъыт эбедий яшайджакъсынъ.
[28] РАББИ догърулыкъны севе, О, Озь азизлерини ташлап кетмез. Олар эбедий къорчаланаджакълар, инсафсызларнынъ эвлятлары исе къырыладжакълар.
[29] Инсафлылар ер юзюнинъ саиплери олып, анда эбедиен яшайджакъ.
[30] Инсафлынынъ агъзындан икмет чыкъа, тили исе акъикъатны бильдире.
[31] Алласынынъ Къануны онынъ юрегинде, онынъ аякълары ич сарсылмаз.
[32] Ярамай адамлар инсафлынынъ артындан бакъа, оны ольдюрмек ичюн чаре къыдыра.
[33] Лякин РАББИ инсафлыны оларнынъ къолуна бермез, суд вакътында оны къабаатламагъа ёл бермез.
[34] РАББИден джевап бекле, Онынъ ёлуны тут. Сени ер юзюнинъ саиби япмакъ ичюн, РАББИ сени юксельтеджек. Ярамайлар къырылгъан заманны сен озюнъ кореджексинъ.
[35] Амансыз ярамай адамны корьдим: чокъ пытакълы ешиль терек киби, онынъ тесири артты.
[36] Амма о, кечип кетти, ёкъ олды, оны къыдырсам да, тапмайым.
[37] Саф юреклиге козь ташла, догъру яшагъан адамгъа бакъ! Бойле адамнынъ келеджеги – аманлыкъ.
[38] Амма Къанунны бозгъанлар эписи ёкъ этиледжек, ярамайларнынъ келеджеги кесиледжек.
[39] Инсафлыларнынъ къуртулышы РАББИден келир, къайгъы заманында О, Озю оларгъа къале олур.
[40] РАББИ оларгъа ярдым этер, оларны къорчалар, ярамайларнынъ къолундан оларны сакълар. Олар РАББИге сыгъынгъанлары ичюн, О, оларны къуртарыр.