[1] Баш чалгъыджы ичюн. Давутнынъ йыры.
[2] Я РАББИ, мени яман адамлардан къуртар, залым инсанлардан мени сакъла!
[3] Олар юрегинде яманлыкъны тюшюнип, эр кунь арамызны бозалар,
[4] йылан киби, тиллерини къайрайлар, дудакъларынынъ ичинде къара йыланнынъ зеэри бар. Сэла
[5] Я РАББИ, ярамай адамнынъ къолундан мени сакъла, залым адамдан мени къуртар! Олар мени ёлдан урмагъа истей.
[6] Къопайлар мен ичюн тузакъ ве аркъанлар гизледилер, бараджакъ ёлумнынъ четине авларны къойдылар, мен ичюн къапкъан къурдылар. Сэла
[7] «Меним Аллам Сенсинъ!» – дедим РАББИге. Ялварувларыма къулакъ ас, я РАББИ!
[8] РАББИ-ТААЛЯ, Сенсинъ меним къуветим ве къуртулышым, дженк кунюнде башымны къорчаладынъ.
[9] Ярамайларнынъ истегенини берме, я РАББИ! яман ниетлери ерине кельмесин, ёкъса олар къопаяджакълар. Сэла
[10] Мени сарып алгъанларнынъ тиль яманлыкълары озь башларына кельсин.
[11] Башларына янаяткъан къорлар ягъсын, олар атешке, учурымларгъа тюшсюн, о ерлерден къайтып чыкъмасын.
[12] Аджджы тилли адам ер юзюнде къалмаз, залым севген инсанны онынъ яманлыгъы олюмге таба къувар.
[13] Мен билем, РАББИ хорлангъан адамны къорчалар, фукъарени адалетли укюм этер.
[14] Акъикъатен, инсафлылар Сенинъ Адынъа шукюр этер, догъру олгъанлар Сенинъ огюнъде яшар.