Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:20

[1] Баш чалгъыджы ичюн. Телли чалгъы алетлеринде. Давутнынъ маскили.

[2] Зифлилер Шаулнынъ алдына барып: «Давут бизим арамызда сакълана», – деген вакъытта Давут бу йырны язды .

[3] Эй, Алла, Адынъ иле мени къуртар, къудретинъ иле мени догъру суд эт!

[4] Эй, Алла, дувамны динъле, агъзымдан чыкъкъан сёзлериме къулакъ ас.

[5] Ябанджы адамлар манъа къаршы чыкъты, мераметсиз адамлар джанымны алмагъа истей; оларнынъ алдында Алла ёкъ. Сэла

[6] Мына, Алла манъа ярдымджыдыр, Рабби джаныма кучь бере.

[7] О, меним душманларымны яманлыкълары ичюн мытлакъа джезалайджакъ. Ишанчлы олып, оларны ёкъ эт!

[8] Санъа озь истегимнен къурбан чаладжагъым, Адынъны шуретлейджегим, я РАББИ, чюнки Сенинъ Адынъ эйидир!

[9] Сен мени бутюн белялардан къуртардынъ, ве козьлерим енъильген душманларымны корьди.

Зебур — Chapters