[1] Вавилон озенлери боюнда отурып, биз Сионны акъылымызгъа кетирип, агълай эдик.
[2] Вавилоннынъ ортасында тал тереклерине арфаларымызны асып къойгъан эдик.
[3] Бизни эсир этип алгъанлар, бизни о ерде масхара этип, бизден йыр айтып бергенимизни истей эдилер: «Сион йырларындан айтып беринъиз!» – деп, джанымызны къыйнай эдилер.
[4] Амма ят ерде олып, РАББИнинъ йырыны насыл айтайыкъ?
[5] Эгер сени унутсам, эй, Ерусалим, онъ къолум мени унутсын!
[6] Эй, Ерусалим, эгер сени хатырламасам, энъ буюк къуванчымдан юкъары тутмасам, тилим танълайыма япышып къалсын!
[7] Эдом огъулларыны хатырла, я РАББИ! О куню Ерусалимде олар: «Оны темелине къадар йыкъынъыз, йыкъып харабеге чевиринъиз!» – дедилер.
[8] Эй, харап этиледжек Вавилон къызы! Бизге япкъан ишлеринъ ичюн не де бахтлыдыр сени джезалайджакълар!
[9] Не де бахтлыдыр къундакъ балаларынъны алып, къаягъа урып ольдюреджек инсанлар!