Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:45

[1] Давутнынъ зебуры. Давут Ехуда сахрасында олгъан вакъытта язылгъан йыр .

[2] Эй, Алла, Сен меним Алламсынъ, танъ аткъанынен Сени къыдырам. Джаным Сени истей; къуру, бош, сувсуз топракъларда беденим Сени беклеп къыйнала.

[3] Мукъаддес булунгъан еринъде Сени корьгеним киби, къудретинъ ве шуретинъни корьмеге истейим.

[4] Сенинъ севгинъ аяттан гузельдир, меним дудакъларым Сени макътайджакъ.

[5] Омрюм боюнджа Санъа шукюр этеджегим, къолларымны Сенинъ Адынънен юкъарыгъа котереджегим.

[6] Ич ягъы ве зейтюн ягъынен джаным тойгъаны киби, агъзым ве дудакъларым къуванчнен Сени макътай.

[7] Яткъанымда Сени акъылдан чыкъармайым, геджелери Сени тюшюнем.

[8] Къанатларынъ кольгесинде къуванаджагъым, чюнки Сен манъа ярдымджы олдынъ.

[9] Джаным Санъа япышты, Сенинъ онъ къолунъ мени къатты тута.

[10] Амма джанымны ёкъ этмеге истеген адамлар ернинъ теренлигине тюшип кетсинлер.

[11] Олар къылычтан олюм кореджеклер, кийик копеклерге аш оладжакълар.

[12] Падиша исе Аллагъа къуванаджакъ. Алланынъ Адынен ант эткен эр кес макътавгъа огърайджакъ, чюнки яланджыларнынъ агъызлары къапаладжакъ!

Зебур — Chapters