[1] Эй, Алла, халкълар Сенинъ мирасынъны басып алдылар, Мукъаддес Сарайынъны арам эттилер, Ерусалимни харабеге чевирдилер.
[2] Къулларынънынъ джесетлерини ем ичюн кок къушларына, азизлеринънинъ этини ер юзюнинъ кийик айванларына бердилер.
[3] Ерусалимнинъ этрафында оларнынъ къаныны сув киби тёктилер, оларны дефн этмеге ич бир адам къалмады.
[4] Къомшуларымыз бизни масхара этелер, этрафымыздакилер бизни мыскъыллайлар ве акъарет этелер.
[5] Я РАББИ, не вакъыткъадже токътамайып ачувланаджакъсынъ? Не вакъыткъадже куньджюлигинъ янаджакъ?
[6] Сени танымагъан халкъларнынъ устюне, Адынъны чагъырмагъан падишалыкъларгъа гъазабынъны тёк.
[7] Олар Якъупны ашап юттылар, онынъ юртуны виран эттилер.
[8] Бабаларымызнынъ гуналарыны бизге хатырлатма, якъында шефкъатынъ бизим тарафымызгъа айлансын, чюнки биз пек зайыфлаштыкъ.
[9] Эй, Алла, Къуртарыджымыз, Намынъ шуретли олсун деп, бизге ярдым эт, Озь Адынънынъ хатири ичюн бизни къуртар, гуналарымызны багъышла!
[10] Не ичюн башкъа халкълар: «Оларнынъ Алласы къайда?» – десин? Къулларынънынъ тёкюльген къанлары ичюн Сен очь алырсынъ; халкъларнынъ арасында шу шей белли олсун, оны козьлеримиз де корьсюн!
[11] Эсирлернинъ инъильтиси Сенинъ къулагъынъа етсин; олюмге суд этильген адамларны буюк къудретинънен сакъла!
[12] Я Рабби, къомшуларымызнынъ Санъа япкъан акъаретлерини еди кере чокълаштырып, озьлерининъ ичлерине къайтар!
[13] Сенинъ халкъынъ ве отлагъынънынъ къойлары олып исе, бизлер Сени эбедиен шуретлейджекмиз, несильден несильге Сени макътайджакъмыз!