[1] Баш чалгъыджы ичюн. Алмут лаббен. Давутнынъ зебуры.
[2] Джан-юректен РАББИге шукюр этерим, Сенинъ аджайип ишлеринънинъ эписини айтып берерим!
[3] Санъа къуванып, тантана этерим, Адынъа чалгъы чаладжагъым, эй, Юдже Алла!
[4] Меним душманларым артына къайттылар, Сенинъ огюнъде сюрюнип, ёкъ олып кеттилер.
[5] Сен суд этип, меним давамны чездинъ, тахткъа отурдынъ, адалетли суд эттинъ.
[6] Сен халкъларны сёгдинъ, инсафсызны ёкъ эттинъ, эбедиен оларнынъ адларыны ер юзюнден сильдинъ.
[7] Душманларны бутюнлей дарма-дагъын эттинъ, шеэрлеринде таш устюнде таш къалдырмадынъ, олардан хатыра биле къалмады.
[8] РАББИ эбедиен падишалыкъ этер, суд этмек ичюн, О, тахтыны ерлештирди.
[9] О, дюньяны адалетнен суд этеджек, халкъларгъа догъру укюм чыкъараджакъ.
[10] Эзиетленгенлер ичюн РАББИ – сыгъынакътыр, беля заманларда О – сакъланмакъ ичюн ердир.
[11] Адынъны бильгенлер Санъа ишаныр, чюнки Сени къыдыргъанларны къалдырмайсынъ, я РАББИ!
[12] Сионда яшагъан РАББИге чалгъы чалынъыз! Халкълар арасында Онынъ ишлерини айтып беринъиз!
[13] Тёкюльген къан ичюн О, джеза бере, азаплангъанларны О, акъылында тута, оларнынъ фигъанларыны ич унутмай.
[14] Манъа мерамет эт, я РАББИ, мени кореджек козю олмагъанлар мени азаплагъанына бакъ! Сен мени олюм къапусындан къуртарасынъ!
[15] Сонъ мен Сион къызынынъ къапуларында Санъа бутюн макътавларны бильдиририм, Сен берген къуртарув ичюн къуванчнен къычырырым!
[16] Халкълар озьлери къазгъан чукъургъа тюшти, озьлери къойгъан тузагъына аякълары илинди.
[17] РАББИ суд этип, адамлар Оны таныды, инсафсыз адам исе озь япкъанларынен тутулды. Хиггайон. Сэла
[18] Ярамай адамлар, Алланы унуткъан бутюн халкълар олюлернинъ дюньясына тюшип кетеджеклер.
[19] Амма факъыр адам бутюнлей унутылмаз, фукъаренинъ умюти эбедиен битмез.
[20] Тур, я РАББИ! Инсанлар енъип чыкъмасын, халкълар Сенинъ огюнъде суд этильсинлер!
[21] Я РАББИ, халкъларгъа къоркъу сач, олар адий инсан олгъанларыны бильсинлер. Сэла
[22] Я РАББИ, не ичюн менден узакътасынъ? Не ичюн беля заманларда сакъланасынъ?
[23] Ярамайлар гъурурланып, фукъарени къувалай, олар япкъан тузакъларда озьлери тутулсынлар!
[24] Ярамай адам озь юрегининъ истеклеринен макътана, ачкозьге яхшылыкъ япа, РАББИге исе аркъасыны чевире.
[25] Ярамай къопайып, Алланы къыдырмаз. Онынъ бутюн акъылында Аллагъа ер ёкъ.
[26] О эр вакъыт яхшы яшай; Сенинъ къарарларынъ ондан узакъта, о, бурнуны котерип, душманларгъа бакъа.
[27] О, тюшюне: «Мен ич сарсылмам, несильден несильге белянен корюшмем!»
[28] Онынъ агъзы лянетке, ялан ве зулумгъа толу, тилининъ тюбюнде – беля ве бозукълыкъ.
[29] О, койден тыш сакъланып ята, къабаатсыз адамны гизли ерлерде ольдюре, онынъ козьлери фукъаре адамны къыдыралар.
[30] Чалылар ичинде сакълангъан арслан киби, о, гизли ерде отура, фукъарени тутмакъ ичюн, о, сакълана. Авына тюшюрип, гъарипни тута.
[31] Урулгъан, ерге басылгъан фукъаре онынъ кучьлю панджаларына тюше.
[32] О, тюшюне: «Алла унутты, юзюни къапатты, япкъанымны ич бир вакъыт корьмез!»
[33] Тур, я РАББИ! Узат къолунъны, эй, Алла! Унутма заваллыларны!
[34] Не ичюн ярамайлар Алладан къоркъмай, не ичюн: «Алла эсап сорамаз», – деп тюшюнелер?
[35] Лякин Сен коресинъ! Джан агърыларына ве зулумларгъа Сен бакъасынъ, Озь къолунънен ярамайларнынъ акъкъыны бересинъ. Заваллы озюни Санъа багълай, оксюзнинъ ярдымджысы – Сенсинъ.
[36] Инсафсыз ве яман адамнынъ къудретини эксильт, онынъ яманлыкъларынынъ изи биле къалмасын!
[37] РАББИ эбедиен, эр вакъыт Падишадыр! Халкълар Онынъ еринден ёкъ олурлар!
[38] Сен алчакъгонъюллилернинъ тилегини эшитесинъ, я РАББИ! Юреклерине такъат берип, оларгъа къулакъ ас.
[39] Инсан ер юзюнде бир даа къоркъу сачмасын деп, оксюзлерни ве азаплангъанларны къорчала.