[1] Баш чалгъыджы ичюн. Телли чалгъы алетлеринде. Давутнынъ зебуры.
[2] Сени чагъыргъанымда, мени эшит, эй, меним адиль Аллам! Белягъа огърагъанымда, Сен манъа ярдым эттинъ. Кене манъа мерамет эйле де, дувамны эшит!
[3] Эй, акъайларнынъ огъуллары, не вакъыткъадже шуретимни масхарагъа чевиреджексинъиз? Не вакъыткъадже бош ниетлерни севеджексинъиз? Не вакъыткъадже ялан къыдыраджакъсынъыз? Сэла
[4] Амма билинъиз: РАББИ инсафлыларны Озю ичюн айырып алды. Мен Оны чагъыргъанымда, РАББИ мени эшитир.
[5] Ачувлангъанынъызда, гуна япманъыз. Яткъанынъызда, эр бир шейни юреклеринъизде тюшюнинъиз ве тынчланынъыз. Сэла
[6] Инсафнен къурбанлар чалынъыз ве РАББИге ишанынъыз!
[7] Чокъ адамлар: «Ким бизге яхшылыкъ косьтереджек?» – дейлер. Юзюнънинъ нуру устюмизни ярыкълатсын, я РАББИ!
[8] Адамлар богъдай ве шарап боллугъына къуваналар, лякин Сен меним юрегиме чокъча къуванч къойдынъ!
[9] Аман-эсен ятып юкълайым, чюнки, тек Сен, я РАББИ, манъа хавфсызлыкъта яшамагъа ёл бересинъ!