Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 2:05

[1] Баш чалгъыджы ичюн. Давутнынъ зебуры.

[2] Не де бахтлыдыр фукъарени тюшюнген адам! Яман кунюнде РАББИ оны къуртарыр.

[3] РАББИ оны къорчалар, онынъ омрюни сакълар, ве о, ер юзюнде бахтлы олур. Сен оны душманларнынъ истегенине бермезсинъ, я РАББИ.

[4] О, хасталыкъ тёшегинде яткъанда, РАББИ онъа кучь берер. О, хаста олгъанда, Сен Озюнъ оны тедавийледжексинъ!

[5] Мен дедим: «Манъа мерамет эт, я РАББИ! Мен Санъа къаршы гуна япкъан олсам да, джанымны яхшы эт.

[6] Душманларым мени яманлап: “Не вакъыт олер де, не вакъыт онынъ ады ёкъ олур?” – дейлер».

[7] Олар мени корьмеге кельсе де, ялан айтып, юрегинде яманлыкъ топлайлар, тышарыгъа чыкъар-чыкъмаз, лаф уйдуралар.

[8] Мени кореджек козю олмагъанлар эписи озьара фысылдашып, манъа къаршы яманлыкъ япмагъа ниетленелер.

[9] «Ольдюриджи беля-къаза япышты онъа; шунынъ ичюн бир яткъан сонъ, энди еринден турмаз!» – дейлер.

[10] Мен ишангъан достум биле, отьмегимни ашап, манъа къаршы табаныны котерди.

[11] Амма Сен, я РАББИ, манъа мерамет косьтерип, мени аякъкъа турсат. Сонъ мен оларны джезаларым.

[12] Мен билем: Сен менден разысынъ. Меним душманым менден устюн чыкъмаз, тантана этмез.

[13] Сен манъа къабаатсыз къалмагъа ёл береджексинъ, Сенинъ огюнъде эр вакъыт олмагъа имкян береджексинъ.

[14] Исраильнинъ Алласы олгъан РАББИге асырдан асыргъа шуретлер олсун! Амин ве амин!

Зебур — Chapters