[1] Эй, инсафлылар, РАББИ ичюн къычырып севининъиз! Догъру юреклилерге шукюр сёзлери яраша.
[2] Сантыр чалып, РАББИге шукюр этинъиз, Он телли арфада Онъа чалгъы чалынъыз!
[3] Онъа янъы бир йыр йырланъыз, Онъа къычырып, усталыкънен йырланъыз!
[4] РАББИнинъ сёзю догърудыр, Онынъ бутюн ишлери ишанчлыдыр!
[5] О, акъикъат ве адалетни севе; дюнья РАББИнинъ севгисине толды.
[6] Коклер РАББИнинъ сёзюнен яратылгъан, бутюн кок ордулары Онынъ Рухунен япылгъан.
[7] О, денъиз сувларыны обалап къойгъан, тюбю олмагъан чукъурларны Озь анбарына ерлештирген.
[8] Бутюн ер юзю РАББИден къоркъсун, дюньяда яшагъанларнынъ эписи Онынъ огюнде къалтырасын!
[9] О, айтты – айткъаны олды; О, буюрды – эмири беджерильди.
[10] РАББИ башкъа миллетлернинъ ниетини боза, халкъларнынъ мурадыны ёкъ эте.
[11] РАББИнинъ ниети исе эбедий тура, Онынъ юрегининъ мурады несильден несильге кече.
[12] Не де бахтлыдыр «РАББИ – Алламыз» деген халкъ! РАББИ Озюне сайлагъан халкъ не де бахтлыдыр!
[13] РАББИ коктен бакъа, бутюн инсан огъулларыны коре.
[14] О, Озь отургъан еринден ер юзюнде яшагъанларнынъ эписини коре.
[15] О, бутюн адамларнынъ юрегини яраткъан, инсан ишлерини бутюнлей анълай.
[16] Аскерлери чокъ олса да, падиша къуртуламаз, батырнынъ буюк къудрети онынъ озюни къорчаламаз.
[17] Адам аткъа бошуна умют этер, бу ат буюк къуветинен кимсени къуртарып оламаз.
[18] Мына, РАББИ Ондан къоркъкъан адамларны, Онынъ севгисине ишангъан адамларны коре.
[19] Олар: «Алла бизим джанларымызны олюмден къуртарыр, ачлыкъ вакътында бизни сакълар», – деп беклейлер.
[20] Джанымыз РАББИге ишана. О, бизге ярдым этер ве бизни къорчалар.
[21] Юрегимиз Онынъ ичюн къувана, биз Онынъ мукъаддес Адына ишанамыз.
[22] Я РАББИ, биз Санъа умют багъладыкъ, Сенинъ севгинъ бизнен олсун!