[1] Я РАББИ, меннен давалашкъанларнен давалаш! Меннен дженк эткенлернен дженк эт!
[2] Къорчалав алетлеринъни ве къалкъанынъны алып, манъа ярдымгъа кель!
[3] Къылычынъны ве балтанъны чыкъарып, мени къувалагъанларгъа къаршы чыкъ! Джаныма айт: «Мен сени къуртарырым!».
[4] Джанымны къыдыргъанлар утансын ве масхара олсун. Манъа яманлыкъ истегенлер аркъагъа къайтсын, олар намусыны джойсунлар.
[5] РАББИнинъ Мелеги оларны, ельде учып кеткен тобанны киби, айдасын.
[6] Оларнынъ ёлу къаранлыкъ ве тайгъалакъ олсун, РАББИнинъ Мелеги оларны къуваласын.
[7] Олар себепсиз мен ичюн гизли тузакъны азырлады, себепсиз джаным ичюн чукъурны къазды.
[8] Апансыздан оларнынъ башына олюм кельсин, гизли тузакълары оларны тутсун, озьлери онъа тюшип, гъайып олсун!
[9] Меним джаным исе РАББИге къуванчнен къычырыр, О берген къуртулышкъа севинир!
[10] Бутюн кемиклерим дейджек: «Я РАББИ, Сен эзильген адамны къуветлиден, ёкъсул ве фукъарени баскъынджыдан къуртарасынъ. Санъа ошагъан ким бар?»
[11] Къара ниетли шаатлар манъа къаршы чыкъты, бильмеген шейлерим акъкъында мени соргъугъа чекти.
[12] Яхшылыгъыма къаршы яманлыкъ япып, джанымны оксюз къалдыралар.
[13] Мен исе, олар хаста олгъанда, чувал урбасыны кийдим, джанымны алчакълатып, аштан вазгечтим, амма меним дувам озь багърыма джевапсыз къайтты.
[14] О, манъа достум ве къардашым киби эди; бойле тюшюнип, мен яшадым. Анасы ичюн козьяш тёккен адам киби, мен кедерден башымны котермедим.
[15] Амма мен сюрюнгенде, олар къуванып топланды; манъа уджюм эткенлер, мен бильмейим не ичюн, манъа къаршы топлашты, токътамайып мени къараладылар.
[16] Юзьлерини бурюштирип, мени мыскъылладылар, манъа тишлерини гъыджырдаттылар.
[17] Я Рабби, не вакъыткъадже бакъып тураджакъсынъ? Джанымны оларнынъ зулумындан къуртар, меним бир джанымны арсланлардан къорчала!
[18] Буюк топлашувда Санъа шукюр этеджегим, чокъ адамнынъ арасында Сени макътайджагъым!
[19] Бош ерде манъа душман олгъанлар тантана япмасын, себепсиз нефрет эткенлер бири-бирине козь къыпмасын.
[20] Олар барышыкъны агъзына алмайлар, ер юзюнде тынч яшагъан сакинлерге къаршы фитнеджилик япалар.
[21] Манъа агъызларыны кенъ ачып: «Аха! Аха! Козюмиз корьди!» – дейлер.
[22] Я РАББИ, Сен буны корьдинъ, индемейип отурма! Я Рабби, менден узакълашма!
[23] Уян, арекет эт, меним судумны, давамны чез, я Рабби, меним Аллам!
[24] Меним РАББИм ве Аллам, мени Сенинъ догърулыгъынънен суд эт, душманларым устюмден тантана этмесин!
[25] «Аха, тилегимиз беджерильди!» – юреклеринде айтмасынлар, «Оны бутюнлей юттыкъ!» – демесинлер.
[26] Бахытсызлыгъыма къувангъанлар эписи утансын, олар масхара олсун! Манъа юксектен бакъкъанлар утанч ве айыпны урба киби кийсин!
[27] Меним акълы чыкъаджагъымны истегенлер къуванчнен къычырсынлар, даима: «Озь къулуна аманлыкъ тилеген РАББИге макътавлар олсун!» – десинлер.
[28] Сенинъ догърулыгъынъ тилимден тюшмез, кунь бою Санъа макътавларым кесильмез!