[1] РАББИ – меним ярыгъым ве къуртулышымдыр, мен кимден къоркъарым? РАББИ – омрюмнинъ къалесидир, мен кимнинъ огюнде титрерим?
[2] Яманлыкъ япкъанлар манъа якъынлашсалар, душманларым ве манъа къаршы олгъанлар беденимни ашамагъа истеселер, олар озьлери сюрюнип йыкъыладжакълар.
[3] Къаршыма бир орду чыкъса да, юрегиме къоркъу тюшмез. Манъа къаршы дженк башланса да, кене умюттен кесильмем.
[4] Бир шейни истедим РАББИден, мен тек бир шейни къыдырам: РАББИнинъ Эвинде омюр боюнджа къалмакъ, РАББИнинъ дюльберлигини корьмек, Онынъ Сарайыны сейир этмек.
[5] Агъыр куньде О, мени Озь сыгъынагъында сакълар, Озь чадырында мени къорчалар, юксек къая устюне мени алып чыкъар.
[6] О вакъытта мени сарып алгъан душманларыма къаршы мен башымны котерип юреджегим; РАББИнинъ чадырында къурбанлар чалып, къуванчнен къычыраджагъым, РАББИге йырлайджагъым ве чалгъы чаладжагъым!
[7] Я РАББИ, меним чагъыргъан сесимни эшит, манъа мерамет эт ве манъа джевап бер.
[8] Сен юрегиме: «Меним юзюмни къыдыр», – дединъ. Сенинъ юзюнъни къыдыраджагъым, я РАББИ!
[9] Юзюнъни менден сакълама, гъазап ичинде къулунъны ред этме. Сен меним ярдымджым олдынъ, менден вазгечме, ташлап кетме мени, эй, Аллам, меним Къуртарыджым!
[10] Анам-бабам мени ташлап кетселер де, РАББИ мени къабул этер.
[11] Я РАББИ, Озь ёлунъны манъа огрет, душманларым ичюн, манъа догъру ёлны косьтер.
[12] Яланджы шаатлар манъа къаршы баш котерди, агъызларындан зулум чыкъа, лякин душманларымнынъ къолуна мени берме.
[13] Меним ишанчым къатты: мен мытлакъа тирилер дюньясында РАББИнинъ яхшылыгъыны кореджегим.
[14] РАББИге ишан! Джесюр ол, юрегинъе кучь бер ве РАББИге ишан!