Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 3:34

[1] Исраильге, бутюн темиз юреклилерге Алла мытлакъа яхшылыкъ япар!

[2] Мен исе, меним аякъларым аз къалды абынаджакъ эди, табанларым аз къалды таяджакъ эди.

[3] Мен инсафсызларнынъ аманлыгъыны корьдим, макътангъанларнынъ алына сукъландым.

[4] Олар ольмегендже азап чекмейлер, беденлери де сап-сагълам.

[5] Башкъаларнен берабер ишлеп, къыйналмайлар, адамларнен берабер азап чекмейлер.

[6] Кибирлилик оларнынъ герданлыгъы олды, залымлыкъ оларнынъ урбасы олды.

[7] Козьлери семизликтен патлап чыкъар, юреклери яман фикирлерни догъар.

[8] Мыскъыллап, ачувнен залымлыкъ даркъаталар, юкъарыдан бакъып, лаф этелер.

[9] Агъызлары кокке къаршы котерилелер, сёзлеринен олар ерни толдуралар.

[10] Шунынъ ичюн Алланынъ халкъы оларгъа юзь чевире, оларда сув чокъ экен, тойгъандже ичелер.

[11] «Алла къайдан бильсин? Юдже Алланынъ хабери бармы?» – дейлер.

[12] Ана ойледир инсафсызлар: эр заман аман-эсен яшайлар, байлыкъларыны чокълаштыралар.

[13] Мытлакъа, бошуна мен юрегимни темиз сакълагъаным, бошуна къолларымны къабаатсыз туткъаным.

[14] Мен эр кунь чекиштим, эр саба джезамны корьдим.

[15] Эгер: «Бойле айтаджагъым», – деген олсам, Сенинъ огъулларынъа хаинлик япар эдим.

[16] Буны насыл анъламакъ керек, деп тюшюнгенимде, шу манъа агъыр олып корюнди.

[17] Мен Алланынъ азиз ерине кирмегенимдже, оларнынъ сонъу не оладжагъыны анъламадым!

[18] Эбет, Сен оларны тайгъалакъ ерлерге къойдынъ, буюк теренликке оларны атаджакъсынъ.

[19] Апансыздан олар гъайып олды, оларнынъ сонъу кельди, къоркъунчлы белялар оларны къаплады.

[20] Уянгъанда тюш насыл унутылса, Сен, я РАББИ, уянып, оларны, руя киби, ёкъ этеджексинъ.

[21] Меним юрегим аджджы олды, бутюн ичим буюк азап чекти.

[22] Мен джаиль ве акъылсыз олдым, Сенинъ алдынъда айван киби эдим.

[23] Амма мен эр вакъыт Сеннен бераберим, Сен меним онъ къолумдан тутасынъ.

[24] Манъа акъыл огретип, ёл косьтересинъ, сонъунда мени шурет иле къабул этеджексинъ.

[25] Коклерде Сенден гъайры ким бар? Ерде де Сенден башкъасыны истемейим.

[26] Беденим, юрегим такъаттан кесильди, амма Алла – юрегимнинъ кучюдир, О – манъа тюшкен эбедий къысметтир.

[27] Мына, Сенден узакъта къалгъанлар гъайып олур, Санъа хаинлик япкъан эр бир адамны ёкъ этерсинъ.

[28] Лякин мен ичюн Аллагъа якъынлашмакъ яхшыдыр! РАББИ-Тааля меним сакълангъан ерим олды. Сенинъ бутюн ишлеринъни айтып берерим!

Зебур — Chapters