<Зебур 115

[1] Мен инандым, шунынъ ичюн лаф этмеге башладым: «Чокъ азап чектим».

[2] «Бутюн инсанлар яланджы», – ашыкъып дедим мен.

[3] Манъа япкъан бутюн яхшылыкълары ичюн, РАББИни насыл такъдирлерим?

[4] Мен къуртулыш къадесини котерип, РАББИнинъ Адыны чагъырырым.

[5] Бутюн Онынъ халкъы огюнде РАББИге берген адакъларымны беджеририм.

[6] Озь азизлерининъ олюми РАББИнинъ козюнде къыйметли.

[7] Я РАББИ, мен керчектен Сенинъ къулунъ олам, Сенинъ къулунъ мен, хызметчинънинъ огълу олам, Сен чездинъ багълавларымны.

[8] Санъа шукюр къурбаныны кетиририм, Сенинъ Адынъны чагъырырым, эй, РАББИ!

[9] Бутюн Онынъ халкъы огюнде РАББИге берген адакъларымны беджеририм,

[10] РАББИнинъ Сарайы азбарларында, сенинъ меркезинъде, Ерусалим, беджеририм! Эльхамдюлилля!