[1] Мен РАББИге умют багълайым. Сизлер насыл этип, джаныма дейсиз: «Къуш киби, дагъынъызгъа учып кет.
[2] Бакъынъыз, инсафсызлар яйларыны тартып, адалетли яшагъан адамларны къаранлыкъта атмакъ ичюн, окъларыны яйгъа къурдылар.
[3] Темеллер бозулгъан сонъ, инсафлы адам не япаджакъ?»
[4] РАББИ Озь Мукъаддес Сарайындадыр. РАББИ коклерде, Озь тахтында отура. Онынъ козьлери корелер; Онынъ бакъышы инсан огъулларыны сынавдан кечире.
[5] РАББИ инсафлы адамны сынап бакъа, лякин инсафсыз адамны ве зорбалыкъны севген адамны Онынъ кореджек козю ёкъ.
[6] Инсафсызларнынъ башына О, янгъан къорны, ягъмур киби, ташлайджакъ, эм де атеш ве кукюрт ягъдыраджакъ, куйдюрген ель де оларнынъ къысмети оладжакъ.
[7] РАББИ инсафлыдыр, О, адалетни севе. Догъру яшагъан адамлар Онынъ юзюни кореджеклер.