Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:02

[1] Не де бахтлыдыр ярамазларнынъ акъылынен юрмеген, гунакярлар ёлуна тюшмеген, мыскъылджылар топлашувында отурмагъан адам!

[2] О, РАББИнинъ Къанунындан кейф ала, гедже-куньдюз Онынъ Къануныны тюшюне.

[3] Акъкъан сувлар янында сачылгъан, мейвасыны озь вакътында берген, япракълары ич солмагъан терек кибидир о адам! О не япса да, эр шейни беджерир!

[4] Ярамайлар бойле дегиллер, олар ельде савурылгъан тобан киби олурлар.

[5] Шунынъ ичюн ярамай адамлар къыямет куню къуртулып оламазлар, гунакярлар да инсафлыларнынъ топлашувында олмазлар.

[6] РАББИ инсафлыларнынъ ёлуны биле, ярамайларнынъ ёлу исе гъайып олур.

Зебур — Chapters