[1] Я РАББИ, мени акъла, чюнки мен къабаатсыз олып яшадым. Сарсылмайып, РАББИге ишандым.
[2] Я РАББИ, мени сынап бакъ, тюшюнджелеримни ве юрегимни сынавдан кечир!
[3] Сенинъ севгинъ меним козюм огюнде, Мен Сенинъ акъикъатынънен эр вакъыт юрдим.
[4] Яланджы акъайларнен отурмадым, ичи къара адамларнен де юрмем.
[5] Яманлыкъ япкъанларнынъ топлашувыны кореджек козюм ёкъ, инсафсызларнен де отурмам.
[6] Къолларымны къабаатсыз тутарым, Сенинъ къурбан еринъе чыкъарым, я РАББИ.
[7] Санъа давушнен шукюр этерим, бутюн аджайип ишлеринъни айтып берерим.
[8] Я РАББИ, Сен яшагъан эвинъни ве Шуретинъ ерлешкен ерини мен севем.
[9] Гунакярларны ве къанназ адамларны ёкъ эткенде, джанымны ве омрюмни ёкъ этме.
[10] Оларнынъ къоллары яманлыкъ япмагъа азырлар, онъ къоллары къапарларгъа толып-таша.
[11] Мен исе къабаатсыз яшайым; къуртар мени ве мерамет эйле.
[12] Меним аякъларым тегиз ёлда тура; адамлар топлашкъан ерлерде РАББИни алгъышлайым!