Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:34

[1] Баш чалгъыджы ичюн. Аль-хаггиттит. Давутнынъ зебуры.

[2] Я РАББИ, бизим Алламыз, бутюн ер юзюнде Сенинъ Адынъ не къадар юдже! Шуретинъ коктен де юксектир!

[3] Санъа къаршы чыкъкъан душманнынъ ве интикъамджынынъ агъызларыны къапатмакъ ичюн, Сен ойле яптынъ ки, Сени сабийлер ве уфакъ балалар макътай, Санъа такъат берелер.

[4] Козюм Сенинъ къолларынъ яраткъан кокке тикильсем, Сен ерлештирген ай ве йылдызларынъа бакъсам,

[5] адам недир? Сен оны не ичюн акъылда тутасынъ? Инсан огълу недир? Оны не ичюн къайгъырасынъ?

[6] Сен инсаннынъ эмиетини мелеклерден бираз уфакъча яптынъ, шурет ве урьмет таджыны онъа бердинъ.

[7] Сен инсанны бутюн яратыджылыгъынънынъ падишасы яптынъ, бутюн барлыкъны онынъ аякълары астына къойдынъ:

[8] къой-эчкилернен туварларнынъ эписини, эм де кийик айванларны,

[9] коктеки къушларны ве денъиз балыкъларыны, ве денъиз ичиндеки бутюн джанлыларны.

[10] Я РАББИ, бизим Алламыз, бутюн ер юзюнде Сенинъ Адынъ не къадар юдже!

Зебур — Chapters