<Зебур 147

[1] Эй, Ерусалим, РАББИни макъта! Алланъны макъта, эй, Сион!

[2] О, къапуларынънынъ мандалларыны пеките, ичинъдеки огъулларынъа эйилик тиле,

[3] сынъырларынъ ичинде аманлыкъ бере, энъ яхшы богъдайнен сени тойдура.

[4] О, ер юзюне Сёзюни ёллай, Онынъ Келимеси тез етип бара.

[5] О, юнь киби къар ягъдыра, куль киби къырав сача.

[6] О, парчачыкълар киби Озь бурчагъыны ташлай; Онынъ аязына ким даяныр?

[7] О, сёзюни ёллар – эписи ирир, Озь елини ёллар – сувлар акъар.

[8] О, Озь Сёзюни Якъупкъа бильдирди, Озь низамнаме ве къарарларыны Исраильге берди.

[9] Башкъа ич бир халкъ ичюн япмады буны, олар Онынъ къарарларыны бильмейлер. Эльхамдюлилля!