[1] Я РАББИ, Сени чагъырам! Меним Къаям! Мени джевапсыз къалдырма! Ёкъса, Сен манъа джевап бермесенъ, мен мезаргъа тюшкенге ошайджагъым.
[2] Мен Сенден ярдым истегенимде, Энъ Мукъаддес Еринъе тараф къолларымны котергенимде, ялваргъан сесиме къулакъ ас!
[3] Ярамай ве беля кетириджи адамлар озь къомшуларынен муаббет лаф этелер, лякин юреклеринде къара ниет сакълайлар. Оларны ёкъ эткенде, оларнен берабер мени де къырып ташлама!
[4] Оларнынъ ишлерине коре, яманлыкъларына коре, къоллары япкъанларына коре, къазангъанларына коре акъларыны бер!
[5] Олар РАББИнинъ эткенлерине, Онынъ къолларынынъ ишлерине эмиет бермегенлери ичюн, О, оларны ерге йыкъар, кене аякъ устюне турсатмаз.
[6] РАББИни алгъышлайым, чюнки О, меним ялваргъанымны эшитти.
[7] РАББИ манъа къудрет бере ве мени къорчалай! Мен Онъа ишандым, ве О, манъа ярдым этти! Юрегим къуванчкъа толды, мен йыр йырлап, Онъа шукюр этерим!
[8] РАББИ – Озь халкъынынъ къудретидир; Озь сайлагъан падишаны О, къорчалар ве къуртарыр!
[9] Озь халкъынъны къуртар, Озь мирасынъа яхшылыкъ яп; оларнынъ чобаны ол, оларны эр вакъыт юксельт!