[1] Баш чалгъыджы ичюн. «Шушан эдут» авасында. Давутнынъ миктамы. Огретюв ичюн.
[2] Давут Арам-Нахараим ве Арам-Цованен дженк эткенде, Ёав къайтып, 12,000 эдомлыны Туз вадийинде ургъаны акъкъында язылгъан йыр .
[3] Эй, Алла, Сен бизлерни ташлап кеттинъ, сыраларымызны ярып къойдынъ, бизлерге гъазапландынъ. Бизге чевириль!
[4] Сен ерни тепреттинъ, оны ярдынъ. Энди исе бозукъ ерлерини тедавийле, чюнки ер тепрене бере.
[5] Сен Озь халкъынъа агъыр азаплар бердинъ, бизге серсемлетиджи шарапны ичирдинъ.
[6] Сенден къоркъкъанлар огърунда Сен байракъ котердинъ, олар онынъ янына яйдан къуртулып къачсынлар! Сэла
[7] Сенинъ севгенлеринъ къуртулсынлар! Сенинъ онъ къолунънен оларны къуртар! Джевап бер манъа!
[8] Алла Озь азиз еринде деди: «Мен Шекемни тантана иле боледжегим, Сукъкъот вадийини ольчейджегим.
[9] Гилад Меним, Менашше де Меним. Эфраим – башымдаки къале, Ехуда – падишалыкъ таягъым.
[10] Моав – ювунгъан чанагъым; Эдом устюне чызмамнен басаджагъым. Фелестин топрагъында Мен гъалебе къазанып къычыраджагъым!»
[11] Ким мени пекитильген шеэрге кирсетеджек? Ким мени Эдомгъа озгъарып бараджакъ?
[12] Эй, Алла, Озюнъ бизни ташлап кетмединъми? Ордуларымызнен чыкъмайсынъ да, эй, Алла!
[13] Белялардан бизге ярдым эт, чюнки инсаннынъ ярдымы боштыр.
[14] Биз Алланен батырлыкъ япармыз, О, душманларымызны тар-мар этер!