Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 3:40

[1] Такъаттан кесильген, къасеветини РАББИнинъ алдына тёккен заваллынынъ дувасы.

[2] Я РАББИ, дувамны эшит, ярдым къычырувым Санъа етип барсын!

[3] Беля баскъан кунюмде Сен менден юзь чевирме, сесиме къулакъ ас, Сени чагъыргъан кунюмде манъа тез джевап бер!

[4] Мына, куньлерим тютюн киби ёкъ олып кетти, кемиклерим атеште янгъан къарачыкълар киби!

[5] Юрегим – къуругъан ве йыкъылгъан от киби, отьмегимни ашамагъа биле унутам.

[6] Аджыныкълы инъильдегенимден, терим кемигиме япышып къалды.

[7] Мен сахра пугъусына, харабеде къонгъан байкъушкъа ошайым.

[8] Козюме юкъу кирмей, дам устюнде ялынъыз къалгъан къуш киби отурам.

[9] Душманларым эр кунь мени акъаретлейлер, мени мыскъыллагъанлар меним адымнен лянет этелер.

[10] Мен кульни отьмек киби ашайым, ичимлигимни козьяшымнен къарыштырам.

[11] Сенинъ ачувынъ ве гъазабынъ ичюндир бу, Сен мени котердинъ де, ерге урдынъ.

[12] Куньлерим – узангъан кольге киби, мен от киби къурудым.

[13] Амма Сен эбедий олурсынъ, я РАББИ, несиллернинъ эписи Сени акъылда тутар.

[14] Сен котерилип, Сионгъа шефкъат косьтереджексинъ, чюнки онъа мерамет этмек вакъты кельди, бельгиленген вакъыт кельди!

[15] Онынъ ташларыны къулларынъ севди, онынъ тозуны биле аджыдылар.

[16] Халкълар РАББИнинъ Адындан, бутюн дюнья падишалары – Сенинъ шуретинъден къоркъар.

[17] РАББИ Сионны янъыдан къураджакъ, Озюнинъ Шуретинде корюнеджек.

[18] Заваллыларнынъ дувасына къулакъ асаджакъ, ялварувларына хор бакъмайджакъ.

[19] Бу шей келеджек несиль ичюн язылыр, ве догъуладжакъ халкъ РАББИни макътар.

[20] РАББИ мукъаддес юксекликтен ашагъы бакъты, коклерден ер юзюни козетти,

[21] эсирлернинъ инъильтисини эшитти ве олюм огъулларыны азат этти.

[22] Сонъ Сионда РАББИнинъ Адыны олар бильдирсинлер, Ерусалимде Оны макътасынлар

[23] халкълар берабер топланаджакъ вакъытта, падишалыкълар РАББИге хызмет этеджек вакъытта.

[24] Ёлумда О, къуветимни алды, куньлеримни О, къыскъартты.

[25] «Аллам, омрюмнинъ ярысында мени алма!» – дедим. «Сенинъ йылларынъ да несиллерде девам этер!»

[26] Башында ерни Сен яраткъансынъ, коклер де – Сенинъ къолларынънынъ ишидир.

[27] Олар ёкъ олып кетеджек, амма Сен къаладжакъсынъ. Бир урба киби, эписи ипранаджакъ; кирли урба дайын, оларны денъиштиреджексинъ, ве оларнынъ ерине башкъалары келеджек.

[28] Сен Озюнъ исе денъишмейджексинъ, Сенинъ йылларынъ ич битмейджек.

[29] Къулларынънынъ огъуллары яшайджакъ, оларнынъ эвлятлары Сенинъ огюнъде сарсылмаз тураджакъ.

Зебур — Chapters