Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:02

[1] Къорах огъулларынынъ зебуры. Йыр.

[2] Онынъ темели азиз дагълар устюндедир. РАББИ Якъупнынъ бутюн мескенлеринден Сион шеэрининъ араба къапуларыны севе.

[3] Сенинъ акъкъынъда шанлы сёзлер айтыла, эй, Алланынъ шеэри! Сэла

[4] «Мени таныгъанларгъа Рахав ве Вавилонны анъарым; мына, Фелестин, Тир, Хуш акъкъында: “О, шу ерде догъгъан”, – дерлер.

[5] Сион акъкъында исе: “Бу адам ве шу адам о ерде догъгъан; Юдже Алла оны пекитир”», – дерлер.

[6] РАББИ халкъларны джедвельге алгъанда: «О, шу ерде догъгъан», – деп язып къояр. Сэла

[7] Эм йырлайлар, эм ойнайлар: «Меним бутюн менбаларым Сенде!»

Зебур — Chapters