Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:12

[1] Олар манъа: «Айды, РАББИнинъ Эвине барайыкъ!» – дегенде, мен къувандым.

[2] Энди сенинъ къапуларынъда аякъларымыз турды, Ерусалим!

[3] Ерусалим, сен шеэр оларакъ къурулдынъ, къысымларнынъ бирлиги олдынъ!

[4] Шу шеэрге къабилелер келир, РАББИнинъ къабилелери Онынъ Адына тешеккюр этип, Исраильге берильген шаатлыкъны беджерир.

[5] О ерде укюм этмек ичюн тахтлар къоюлды, Давут падиша союнынъ тахтлары.

[6] Ерусалим ичюн селямет соранъыз! Сени севгенлер аманлыкъ корьсюн!

[7] Къалелеринъде селямет олсун, керменлеринъде – аманлыкъ!

[8] Агъа-къардашларым ве якъынларым ичюн айтарым: «Сенде селямет олсун!»

[9] Алламыз олгъан РАББИнинъ Эви ичюн, санъа эйилик тилерим!

Зебур — Chapters