Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 2:05

[1] Зебур. Раатлыкъ куню ичюн йыр.

[2] Не де яхшыдыр РАББИни шуретлемек, Сенинъ Адынъа чалгъы чалмакъ, Юдже Алла!

[3] Саба – буюк севгинъни хабер этмек, гедже исе – ишанчлы олгъанынъны!

[4] Он телли алет ве арфа чалып, сантырны чалып йырламакъ яхшы!

[5] Я РАББИ, Озь ишлеринънен мени къувандырдынъ, яраткъанларынъдан севинчнен къычырам!

[6] Ишлеринъ не къадар буюктир, я РАББИ! Пек терендир Сенинъ тюшюнджелеринъ!

[7] Акъылы етмеген адам буны бильмез, ахмакъ да буны анъламаз.

[8] Ярамайларнынъ от киби пейда олгъаны, акъсызлыкъ япкъанларнынъ гуль ачкъаны – оларнынъ эбедий ёкъ олувы ичюндир.

[9] Лякин Сен, я РАББИ, эбедиен Юджесинъ!

[10] Душманларынъ, я РАББИ, душманларынъ мытлакъа ёкъ олур, акъсызлыкъ япкъанларнынъ эписи даркъалып кетер!

[11] Лякин кийик бугъа насыл бойнузыны котерип юрсе, Сен башымны шойле котерип юрсетирсинъ! Меним башыма тазе зейтюн ягъыны якътылар.

[12] Душманларым йыкъылгъаныны озь козюмнен корьдим, манъа къаршы чыкъкъан яман душманнынъ къычыргъаныны озь къулагъымнен эшиттим.

[13] Инсафлы адам хурма тереги киби гуль ача, Ливандаки кедр тереги киби юкселип осе.

[14] РАББИнинъ Эвинде сачылгъан адамлар Алламызнынъ азбарларында гуль ачарлар.

[15] Олар къартайгъанда да, чокъ мейва берерлер, тазе ве ешиль олурлар,

[16] РАББИнинъ догърулыгъыны хабер этерлер, «Къаям О, Онда ялан ёкъ», – дерлер!

Зебур — Chapters