Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:18

[1] Акъылсыз озь юрегинде: «Алла ёкъ», – деди. Адамлар бозулды, игренч ишлер япып башлады. Яхшылыкъ япкъан ич кимсе ёкъ.

[2] РАББИ инсан огъулларына коклерден бакъты, «Алланы къыдыргъан бир акъыллы адам бармы?» – деди.

[3] Амма эписи ёлдан урулып, бозулдылар, бири-бирине ошадылар. Яхшылыкъ япкъан ич кимсе ёкъ, бир адам биле ёкъ!

[4] Яманлыкъ япкъанларнынъ акъылы етмезми? Олар халкъымны, бир отьмек киби, ашайлар, РАББИни исе ич чагъырмайлар.

[5] Оларны буюк къоркъу басаджакъ, чюнки Алла тек инсафлыларнынъ арасындадыр.

[6] Фукъарелер РАББИге умют багъласалар да, сиз оларнынъ ниетини мыскъыллайсыз.

[7] Ким Сиондан Исраильге къуртарувны береджек? РАББИ Озь халкъыны эсирликтен къайтаргъанда, Якъупнынъ сою къуванаджакъ, Исраиль севинеджек.

Зебур — Chapters