[1] Баш чалгъыджы ичюн. Аль-ташхет. Асафнынъ зебуры. Йыр.
[2] Санъа шукюр этемиз, эй, Алла, шукюр этемиз, чюнки Сенинъ Адынъ якъын. Адамлар аджайип ишлеринъни айтып берелер!
[3] «Мен бельгилеген вакъыт кельгенде, догърулыкънен суд этеджегим. Сэла
[4] Ер ве онынъ устюнде яшагъанлар къалтырагъанда, онынъ темеллерини Озюм къавийлештиреджегим».
[5] Макътангъанларгъа дейим: «Макътанманъыз», ярамайларгъа: «Бурнунъызны котерменъиз.
[6] Бурунларынъызны юкъарыгъа котерменъиз, къатты боюнлы олып, лаф этменъиз».
[7] Не шаркътан, не гъарптан, не де сахрадан адамгъа юксеклик келе.
[8] Тек Алла – Суд Этиджидир, бирини алчакълата, башкъасыны юксельте.
[9] Мына, РАББИнинъ къолунда гъазап къадеси бар, онда шарап, къокъулы къарышмаларгъа къошулып, копюрип къайнай. О, шу къадеден тёкип йибере. Ер юзюнинъ бутюн ярамайлары шарапны иче-иче, онынъ къалымтысыны биле ялап чыкъаджакълар.
[10] Буны мен эр вакъыт айтып береджегим, Якъупнынъ Алласына чалгъы чаладжагъым.
[11] Ярамайларнынъ бутюн кучюни ёкъ этеджегим, инсафлыларнынъ кучю исе юкселеджек!