[1] Баш чалгъыджы ичюн. Аль-хаггиттит. Асафнынъ зебуры .
[2] Бизге кучь берген Аллагъа къуванчнен йырланъыз! Якъупнынъ Алласына севинчнен къычырынъыз!
[3] Чалгъы ачынъыз, даре урунъыз, татлы сесли сантыр ве арфаны чалынъыз!
[4] Янъы ай пейда олгъан куню бору чалынъыз, толу ай куню, байрамымыз кунюнде!
[5] Бу – Исраильге къанундыр, Якъуп Алласынынъ ферманыдыр.
[6] Алла Мысыр топрагъына къаршы чыкъкъанда, О, буны Юсуфкъа шаатлыкъ этип берди. Анда мен анъламагъан бир тиль эшиттим.
[7] «Онынъ елькесиндеки юкни енгиллештирдим, къоллары сепетлерден къуртулды.
[8] Белялы куньде Мени чагъырдынъ, ве Мен сени къуртардым, гурюльдеген кок ичинден санъа джевап бердим, Мерива сувларында сени сынадым». Сэла
[9] «Динъле, халкъым, Мен санъа шаатлыкъ этеджегим, эй, Исраиль, эгер сен Мени динълеген олсанъ!
[10] Аранъызда башкъа алла олмасын, ят халкънынъ алласына бель букме.
[11] РАББИ олгъан Алланъ – Меним, Мен сени Мысыр топрагъындан алып чыкътым. Агъзынъны кенъдже ач, Мен оны толдураджагъым!
[12] Амма халкъым лафыма къулакъ асмады, Исраиль Манъа бойсунмагъа истемеди.
[13] Шунынъ ичюн Мен оларны инат юреклеринен къалдырдым, бильгенлери киби яшасынлар, дедим.
[14] Къана, эгер халкъым Манъа къулакъ асса, Исраиль Меним ёлларымдан юрсе,
[15] душманларыны бир аньде енъер эдим, зулум эткенлернинъ устюне къолумнен басар эдим!
[16] РАББИден нефрет эткенлер Онъа боюн эгер эдилер, оларнынъ вакътына сонъ олмаз эди!
[17] Оларгъа энъ яхшы богъдайны ашаттырыр эдим, къаядан бал акъыздырып, оларны тойдурыр эдим!»