[1] Алланынъ адамы Мусанынъ дувасы.
[2] Я РАББИ, Сен бутюн несиллеримизге сыгъынакъ эдинъ.
[3] Дагълар пейда олмаздан эвель, ер ве дюньяны яратмаздан эвель, асырлардан асырларгъа Сен Алласынъ!
[4] Сен адамны топракъкъа къайтарасынъ, «Эй, инсан огъуллары, къайтынъыз!» – дейсинъ.
[5] Мына, Сенинъ козюнъ огюнде бинъ йыл кечип кеткен тюневин киби, бир гедже парчасы киби.
[6] Адамларны сув ташкъыны киби алып кетесинъ, олар тюш киби, саба оськен откъа ошайлар. Саба отлар гуль ачып ешерир, акъшам исе солып, къуруп кетер.
[7] Сенинъ гъазабынъдан биз ёкъ олаятамыз, Сенинъ ачувынъдан биз шашмалаймыз.
[8] Сен гуналарымызны къаршынъа къойдынъ, гизли ишлеримизни юзюнънинъ ярыгъына чыкъарып къойдынъ.
[9] Бутюн куньлеримиз Сенинъ гъазабынъ астында кече, йылларымыз инъильтинен бите.
[10] Омрюмизнинъ муддети етмиш йыл экен, пек сагълам олсакъ – сексен. Энъ гузель йыллар да замет ве беляда кече. Олар тез кече, ве биз учып кетемиз!
[11] Ким гъазабынънынъ кучюни, Сенден къоркъусына ляйыкъ Сенинъ ачувынъны ким билир?
[12] Куньлеримизни саймагъа бизни огрет, ве бизим юрегимиз икметли олур.
[13] Къайт бизге, я РАББИ, не къадар мумкюн? Къулларынъны аджы!
[14] Саба бизни буюк севгинъе тойдур, ве биз бутюн омрюмиз севинчнен къычырып къуванырмыз!
[15] Сен бизни джезалагъан куньлеримизге коре, беля корьген йылларымызгъа коре энди къувандыр бизни!
[16] Къулларынъа улу ишлеринъни, оларнынъ огъулларына – шан-шуретинъни косьтер!
[17] Рабби-Таалямызнынъ разылыгъы бизнен олсун! Къолларымызгъа О, берекет берсин, къолларымызнынъ ишлери онъ кельсин!